១០. វឌ្ឍមានត្ថេរគាថាវណ្ណនា

សត្តិយា វិយ ឱមដ្ឋោតិ អាយស្មតោ វឌ្ឍមានត្ថេរស្ស គាថា. កា ឧប្បត្តិ? អយម្បិ កិរ បុរិមពុទ្ធេសុ កតាធិការោ ឥតោ ទ្វេនវុតេ កប្បេ តិស្សស្ស ភគវតោ កាលេ កុលគេហេ និព្ពត្តិត្វា វិញ្ញុតំ បត្តោ តិស្សំ ភគវន្តំ បិណ្ឌាយ ចរន្តំ ទិស្វា បសន្នមានសោ សុបរិបក្កានិ វណ្ដតោ មុត្តានិ អម្ពផលានិ អទាសិ. សោ តេន បុញ្ញកម្មេន ទេវលោកេ និព្ពត្តោ អបរាបរំ បុញ្ញកម្មានិ ឧបចិនន្តោ ឥមស្មិំ ពុទ្ធុប្បាទេ វេសាលិយំ លិច្ឆវិរាជកុលេ និព្ពត្តិ, វឌ្ឍមានោតិស្ស នាមំ អហោសិ. សោ វយប្បត្តោ សទ្ធោ បសន្នោ ទាយកោ ទានរតោ ការកោ សង្ឃុបដ្ឋាកោ ហុត្វា តថារូបេ អបរាធេ សត្ថារា បត្តនិក្កុជ្ជនកម្មេ ការាបិតេ អគ្គិំ អក្កន្តោ វិយ សង្ឃំ ខមាបេត្វា កម្មំ បដិប្បស្សម្ភេត្វា សញ្ជាតសំវេគោ បព្ពជិ, បព្ពជិត្វា បន ថិនមិទ្ធាភិភូតោ វិហាសិ. តំ សត្ថា សំវេជេន្តោ ‘‘សត្តិយា វិយ ឱមដ្ឋោ’’តិ គាថំ អភាសិ.

៤០. តត្ថ ភវរាគប្បហានាយាតិ ភវរាគស្ស រូបរាគស្ស អរូបរាគស្ស ច បជហនត្ថាយ. យទិបិ អជ្ឈត្តសំយោជនានិ អប្បហាយ ពហិទ្ធសំយោជនានំ បហានំ នាម នត្ថិ, នានន្តរិកភាវតោ បន ឧទ្ធម្ភាគិយសំយោជនប្បហានវចនេន ឱរម្ភាគិយសំយោជនប្បហានម្បិ វុត្តមេវ ហោតិ. យស្មា វា សមុច្ឆិន្នោរម្ភាគិយសំយោជនានម្បិ កេសញ្ចិ អរិយានំ ឧទ្ធម្ភាគិយសំយោជនានិ ទុប្បហេយ្យានិ ហោន្តិ, តស្មា សុប្បហេយ្យតោ ទុប្បហេយ្យមេវ ទស្សេន្តោ ភគវា ភវរាគប្បហានសីសេន សព្ពស្សាបិ ឧទ្ធម្ភាគិយសំយោជនស្ស បហានមាហ. ថេរស្ស ឯវ វា អជ្ឈាសយវសេនេវំ វុត្តំ. សេសំ វុត្តនយមេវ.

វឌ្ឍមានត្ថេរគាថាវណ្ណនា និដ្ឋិតា.

ចតុត្ថវគ្គវណ្ណនា និដ្ឋិតា.