៤. មេត្តជិត្ថេរគាថាវណ្ណនា

នមោ ហិ តស្ស ភគវតោតិ អាយស្មតោ មេត្តជិត្ថេរស្ស គាថា. កា ឧប្បត្តិ? សោ កិរ អនោមទស្សិស្ស ភគវតោ កាលេ កុលគេហេ និព្ពត្តិត្វា វិញ្ញុតំ បត្តោ សាសនេ អភិប្បសន្នោ ហុត្វា ពោធិរុក្ខស្ស ឥដ្ឋកាហិ វេទិកំ ចិនិត្វា សុធាបរិកម្មំ ការេសិ. សត្ថា តស្ស អនុមោទនំ អកាសិ. សោ តេន បុញ្ញកម្មេន ទេវលោកេ និព្ពត្តិត្វា អបរាបរំ បុញ្ញានិ កត្វា ទេវមនុស្សេសុ សំសរន្តោ ឥមស្មិំ ពុទ្ធុប្បាទេ មគធរដ្ឋេ អញ្ញតរស្ស ព្រាហ្មណស្ស បុត្តោ ហុត្វា និព្ពត្តិ, មេត្តជីតិស្ស នាមំ អហោសិ. សោ វយប្បត្តោ កាមេសុ អាទីនវំ ទិស្វា តាបសបព្ពជ្ជំ បព្ពជិត្វា អរញ្ញេ វិហរន្តោ ពុទ្ធុប្បាទំ សុត្វា បុព្ពហេតុនា ចោទិយមានោ សត្ថុ សន្តិកំ គន្ត្វា បវត្តិនិវត្តិយោ អារព្ភ បញ្ហំ បុច្ឆិត្វា សត្ថារា បញ្ហេ វិស្សជ្ជិតេ បដិលទ្ធសទ្ធោ បព្ពជិត្វា វិបស្សនំ បដ្ឋបេត្វា អរហត្តំ បាបុណិ. តេន វុត្តំ អបទានេ (អប. ថេរ ១.១៥.២៦-៣១) –

‘‘អនោមទស្សីមុនិនោ, ពោធិវេទិមកាសហំ;

សុធាយ បិណ្ឌំ ទត្វាន, បាណិកម្មំ អកាសហំ.

‘‘ទិស្វា តំ សុកតំ កម្មំ, អនោមទស្សី នរុត្តមោ;

ភិក្ខុសង្ឃេ ឋិតោ សត្ថា, ឥមា គាថា អភាសថ.

‘‘ឥមិនា សុធកម្មេន, ចេតនាបណិធីហិ ច;

សម្បត្តិំ អនុភោត្វាន, ទុក្ខស្សន្តំ ករិស្សតិ.

‘‘បសន្នមុខវណ្ណោម្ហិ, ឯកគ្គោ សុសមាហិតោ;

ធារេមិ អន្តិមំ ទេហំ, សម្មាសម្ពុទ្ធសាសនេ.

‘‘ឥតោ កប្បសតេ អាសិំ, បរិបុណ្ណេ អនូនកេ;

រាជា សព្ពឃនោ នាម, ចក្កវត្តី មហព្ពលោ.

‘‘កិលេសា ឈាបិតា មយ្ហំ…បេ… កតំ ពុទ្ធស្ស សាសន’’ន្តិ.

អរហត្តំ បន បត្វា សត្ថារំ ថោមេន្តោ –

៩៤. ‘‘នមោ ហិ តស្ស ភគវតោ, សក្យបុត្តស្ស សិរីមតោ;

តេនាយំ អគ្គប្បត្តេន, អគ្គធម្មោ សុទេសិតោ’’តិ. – គាថំ អភាសិ;

តត្ថ នមោតិ នមក្ការោ. ហីតិ និបាតមត្តំ. តស្សាតិ យោ សោ ភគវា សមត្តិំសបារមិយោ បូរេត្វា សព្ពកិលេសេ ភញ្ជិត្វា អនុត្តរំ សម្មាសម្ពោធិំ អភិសម្ពុទ្ធោ, សក្យរាជស្ស បុត្តោតិ សក្យបុត្តោ. អនញ្ញសាធារណាយ បុញ្ញសម្បត្តិយា ច សម្ភាវិតោ ឧត្តមាយ រូបកាយសិរិយា ធម្មកាយសិរិយា ច សមន្នាគតត្តា សិរីមា, តស្ស ភគវតោ សក្យបុត្តស្ស សិរីមតោ នមោ អត្ថុ, តំ នមាមីតិ អត្ថោ. តេនាតិ តេន ភគវតា. អយន្តិ តស្ស ធម្មស្ស អត្តនោ បច្ចក្ខតាយ វទតិ. អគ្គប្បត្តេនាតិ អគ្គំ សព្ពញ្ញុតំ, សព្ពេហិ វា គុណេហិ អគ្គភាវំ សេដ្ឋភាវំ បត្តេន. អគ្គធម្មោតិ អគ្គោ ឧត្តមោ នវវិធលោកុត្តរោ ធម្មោ សុដ្ឋុ អវិបរីតំ ទេសិតោ បវេទិតោតិ.

មេត្តជិត្ថេរគាថាវណ្ណនា និដ្ឋិតា.