៣. បជហនវារវណ្ណនា

១៣២-១៩៧. បជហនវារេ បជហតីតិ តេន តេន មគ្គេន បហានបរិញ្ញាវសេន បជហតិ, អាយតិំ អនុប្បត្តិធម្មតំ អាបាទេតិ. អាមន្តាតិ អនាគាមីមគ្គដ្ឋំ សន្ធាយ បដិវចនំ. តទេកដ្ឋំ បជហតីតិ បហានេកដ្ឋតំ សន្ធាយ វុត្តំ. នោតិ អរហត្តមគ្គដ្ឋំ សន្ធាយ បដិសេធោ.

យតោ កាមរាគានុសយំ បជហតីតិ យតោ ឧប្បជ្ជនកំ កាមរាគានុសយំ បជហតីតិ អត្ថោ. អដ្ឋមកោតិ អរហត្តផលដ្ឋតោ បដ្ឋាយ បច្ចោរោហនគណនាយ គណិយមានោ សោតាបត្តិមគ្គដ្ឋោ អដ្ឋមកោ នាម. ទក្ខិណេយ្យគណនាយ ហិ អរហា អគ្គទក្ខិណេយ្យត្តា បឋមោ, អរហត្តមគ្គដ្ឋោ ទុតិយោ, អនាគាមី តតិយោ…បេ… សោតាបត្តិមគ្គដ្ឋោ អដ្ឋមោ. សោ ឥធ ‘‘អដ្ឋមកោ’’តិ វុត្តោ. នាមសញ្ញាយេវ វា ឯសា តស្សាតិ. អនាគាមិមគ្គសមង្គិញ្ច អដ្ឋមកញ្ច ឋបេត្វា អវសេសាតិ សទ្ធិំ បុថុជ្ជនេន សេក្ខាសេក្ខា. តេសុ ហិ បុថុជ្ជនោ បហានបរិញ្ញាយ អភាវេន នប្បជហតិ. សេសា តេសំ អនុសយានំ បហីនត្តា. ទ្វិន្នំ មគ្គសមង្គីនន្តិ ទ្វេ មគ្គសមង្គិនោ ឋបេត្វាតិ អត្ថោ. ឥមិនា នយេន សព្ពត្ថ វិនិច្ឆយោ វេទិតព្ពោតិ.

បជហនវារវណ្ណនា.