៦០. អាហា

អាធារេចេតិ អនុវុត្តិយា ឯត្ថ ចការតោ ‘យថាបត្តញ្ចេ’តិ សម្ពន្ធា វុត្តន្តិ សេសោ. ឯវំ ន កុតោចិ អបកស្សនំ សិយាតិ ឯវមាធារាទិកេ អនុវត្តមានេ សតិ កុតោចិ អាធារាទិតោ អបកស្សនំ វិសុំ ករណំ ន សិយាតិ អត្ថោ. តថា សតិ ហេដ្ឋា សុត្តេនេកយោគមេវ ករេយ្យាតិ អធិប្បាយោ. ភាវកម្មេសូតិ សម្ពជ្ឈតេតិ យោជនា.

ពហុលស្ស ភាវោ កម្មំវាតិ ពហ្វត្ថាទានមេវាត្រ ពហុលសទ្ទស្ស បវត្តិនិមិត្តំ ភាវោ កម្មំចេតិ តត្ថ បច្ចយោ. កេចីតិ បាណិនិយេ យេវ សន្ធាយាហ. តស្សាបិ ភូតេយេវ បវត្តិមុបទិសតិ ‘សោបិ’ច្ចាទិ

នា. ភិជ្ជមានន្តិ បច្ចមានំ. បររូបេន បស្សិន្នោតិ យោជនា. កេចិតិ តេយេវ. ‘‘មតិពុទ្ធិបូជត្ថេហិ ចេ’’តិ (៣-២-១៨៨) តេសំ សុត្តេ ចសទ្ទាកឌ្ឍិតេ ទស្សេតិ ‘យថា’តិអាទិនា. អក្កោច្ឆិ តន្តិ កម្មេ វិគ្គហមាហ, តន្តិ កម្មបទំ, ឯវមុបរិបិ ចុរាទិណិលោបេ ‘‘និមិត្តាភាវេ នេមិត្តិកស្សាប្យភាវោ’’ត្យាការនិវត្តិ. កសិរយំ គត្យាទ្យនេ កត្ថោ, កដ្ឋំត្យត្រ កិមត្ថោតិ អាហ- ‘ឯត្ថ ហិំសត្ថោ’តិ.

ហេតុនោតិ ទុក្ខផលស្ស ហេតុនោ អគ្យាទិនោ. កដ្ឋសទ្ទស្ស ផលហេតុភូតេ អគ្យាទិកេ វត្តមានេ ឯវំ ហោតុ ផលេវត្តមានេ កថន្តិ អាហ- ‘យទាបនា’តិអាទិ. កោធាតិកោ ឥធ.