੧. ਮਨੁਸ੍ਸਲੋਕਕਥਾਵਣ੍ਣਨਾ

੮੦੨-੮੦੩. ਇਦਾਨਿ ਮਨੁਸ੍ਸਲੋਕਕਥਾ ਨਾਮ ਹੋਤਿ. ਤਤ੍ਥ ‘‘ਤਥਾਗਤੋ ਲੋਕੇ, ਜਾਤੋ ਲੋਕੇ ਸਂਵਡ੍ਢੋ, ਲੋਕਂ ਅਭਿਭੁਯ੍ਯ ਵਿਹਰਤਿ ਅਨੁਪਲਿਤ੍ਤੋ ਲੋਕੇਨਾ’’ਤਿ (ਸਂ. ਨਿ. ੩.੯੪) ਸੁਤ੍ਤਂ ਅਯੋਨਿਸੋ ਗਹੇਤ੍ਵਾ ‘‘ਭਗਵਾ ਤੁਸਿਤਭਵਨੇ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤੋ ਤਤ੍ਥੇਵ ਵਸਤਿ, ਨ ਮਨੁਸ੍ਸਲੋਕਂ ਆਗਚ੍ਛਤਿ, ਨਿਮ੍ਮਿਤਰੂਪਮਤ੍ਤਕਂ ਪਨੇਤ੍ਥ ਦਸ੍ਸੇਤੀ’’ਤਿ ਯੇਸਂ ਲਦ੍ਧਿ, ਸੇਯ੍ਯਥਾਪਿ ਏਤਰਹਿ ਵੇਤੁਲ੍ਲਕਾਨਂਯੇਵ, ਤੇ ਸਨ੍ਧਾਯ ਪੁਚ੍ਛਾ ਸਕਵਾਦਿਸ੍ਸ, ਪਟਿਞ੍ਞਾ ਇਤਰਸ੍ਸ. ਅਥ ਨਂ ਪੁਟ੍ਠੋਕਾਸੇਨ ਚੇਵ ਸੁਤ੍ਤਸਾਧਨੇਨ ਚ ਸਞ੍ਞਾਪੇਤੁਂ ਨਨੁ ਅਤ੍ਥੀਤਿਆਦਿਮਾਹ. ਲੋਕੇ ਜਾਤੋਤਿ ਪਰਵਾਦੀ ਤੁਸਿਤਪੁਰਂ ਸਨ੍ਧਾਯ ਵਦਤਿ. ਸਤ੍ਥਾਰਾ ਪਨੇਤਂ ਮਨੁਸ੍ਸਲੋਕਞ੍ਞੇਵ ਸਨ੍ਧਾਯ ਲੋਕਂ ਵੁਤ੍ਤਂ. ਲੋਕਂ ਅਭਿਭੁਯ੍ਯਾਤਿ ਪਰਵਾਦੀ ਮਨੁਸ੍ਸਲੋਕਂ ਅਭਿਭਵਿਤ੍ਵਾਤਿ ਦਿਟ੍ਠਿਯਾ ਵਦਤਿ, ਸਤ੍ਥਾ ਪਨ ਆਰਮ੍ਮਣਲੋਕਂ ਅਭਿਭਵਿਤ੍ਵਾ ਵਿਹਾਸਿ. ਅਨੁਪਲਿਤ੍ਤੋ ਲੋਕੇਨਾਤਿ ਪਰਵਾਦੀ ਮਨੁਸ੍ਸਲੋਕੇਨ ਅਨੁਪਲਿਤ੍ਤਤਂਵ ਸਨ੍ਧਾਯ ਵਦਤਿ, ਸਤ੍ਥਾ ਪਨ ਲੋਕਧਮ੍ਮੇਸੁ ਕਿਲੇਸੇਹਿ ਅਨੁਪਲਿਤ੍ਤੋ ਵਿਹਾਸਿ. ਤਸ੍ਮਾ ਅਸਾਧਕਮੇਤਨ੍ਤਿ.

ਮਨੁਸ੍ਸਲੋਕਕਥਾਵਣ੍ਣਨਾ.