੧੩. ਮਾਯੋ

ਸੂਤਿ ਮਾਸੂਤਿ ਏਤ੍ਥ ਸੁਸਦ੍ਦੋ. ਏਤ੍ਥ ਇਮਸ੍ਮਿਂ ਉਦਾਹਰਣੇ. ਨਿਵਤ੍ਤੇਤਿ ਮਾਸਦ੍ਦੋਤਿ ਸੇਸੋ. ਆਰਦ੍ਧਨ੍ਤਿ ਇਮਿਨਾ ਵਤ੍ਤਮਾਨਂ ਵਨਗਮਨਂ ਦਸ੍ਸੇਤਿ. ਅਨ੍ਤੋਭੂਤਣ੍ਯਤ੍ਥਾਤਿ ਣਿਪ੍ਪਚ੍ਚਯਾਭਾਵੇਪਿ ਅਤ੍ਤਨਿ ਅਨ੍ਤੋਭੂਤਣ੍ਯਤ੍ਥ ਧਾਤੁਤੋ. ਈਆਦੀਨਂ ਆਆਦੀਨਞ੍ਚ ਸਕਕਾਲੋਨਾਮ ਭੂਤੋ ਕਾਲੋ. ਧਾਤੁਸਮ੍ਬਨ੍ਧੋ ਵਿਸੇਸਨਵਿਸੇਸ੍ਸਭਾਵੋ, ਤੇਨਾਹ- ‘ਧਾਤ੍ਵਤ੍ਥ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧੇ ਵਿਸੇਸਨ ਵਿਸੇਸ੍ਸਭਾਵਲਕ੍ਖਣੇ’ਤਿ. ਸਬ੍ਬਤ੍ਥਾਖ੍ਯਾਤ ਵਾਚ੍ਚੋਤ੍ਥੋ ਵਿਸੇਸ੍ਸੋ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯਨ੍ਤਵਾਚ੍ਚੋ ਵਿਸੇਸਨਂ.

ਇਟ੍ਠੋਤਿ ਪਰੇਸਮਿਟ੍ਠੋ. ਜਾਨਨਤ੍ਥਵਸੇਨ ਗਮਨਤ੍ਥਤ੍ਤਾਤਿ ‘‘ਗਮਨਤ੍ਥਾ ਕਮ੍ਮਕਾ’’ਤਿ (੫-੫੯) ਸੁਤ੍ਤੇ ਗਮਨਤ੍ਥਸਦ੍ਦੇਨ ‘ਯੇ ਗਤ੍ਯਤ੍ਥਾ ਤੇ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਤ੍ਥਾ’ਤਿ ਜਾਨਨਤ੍ਥੋਪਿ ਗਹਿਤੋਤਿ ਏਵਂ ਗਹਿਤਜਾਨਨਤ੍ਥਵਸੇਨ ਗਮਨਤ੍ਥਤ੍ਤਾਤਿ ਅਤ੍ਥੋ. ਅਭਿਮਤਾਨਿ ਪਾਣਿਨਿਯਾਨਂ. ਤਥਾ ਸਦ੍ਦਸ੍ਸਤ੍ਥਮਾਹ- ‘ਅਨਨ੍ਤਰੇਨ ਗਤਤ੍ਥ’(ਨ੍ਤਿ ਅਨ)ਨ੍ਤਰੇ ਵੁਤ੍ਤੇਨ ਕਰਣਭੂਤੇਨਾਤਿ ਅਤ੍ਥੋ. ਅਭਿਮਤੋਤਿ ਪਾਣਿਨਿਯਾਨਮੇਵ ਇਧਾਧਿਪ੍ਪੇਤਸਮੁਚ੍ਚਯਂ ਵਤ੍ਤੁਮਾਹ- ‘ਸਮੁਚ੍ਚਯੋ’ਇਚ੍ਚਾਦਿ. ਅਥਾਤ੍ਰ ਕਥਮਨੇਕਾਸਂ ਕਿਰਿਯਾਨਂ ਚੀਯ ਮਾਨਤਾ ਯਾਵਤਾ ਏਕਾਵਾਟਨਕਿਰਿਯਾਜ੍ਝਯਨਕਿਰਿਯਾ ਚੇਤ੍ਯਾਸਙ੍ਕਿਯਾਹ- ‘ਸਾਧਨਭੇਦਨੇ’ਚ੍ਚਾਦਿ. ਮਠਾਦਿਸਾਧਨਾਨਮ੍ਭੇਦੇਨਾਟਨ ਕਿਰਿਯਾਯਪਿ ਭੇਦੋਤਿ ਅਤ੍ਥੋ. ਤਕ੍ਕਿਰਿਯਾਪ੍ਪਧਾਨਸ੍ਸਾਤਿ ਸਾ ਲਵਨਕਿਰਿਯਾ ਪਧਾਨਮਸ੍ਸ ਕਤ੍ਤੁਨੋ. ਯੋ- ਯਮਞ੍ਞੇਪਿ ਨਿਯੋਜੇਨ੍ਤੋ ਵਿਯ ਕਿਰਿਯਂ ਕਰੋਤਿ ਸੋ ਨਾ-ਞ੍ਞਕਿਰਿਯਾਪਧਾਨੇ ਯੁਤ੍ਤੋ, ਤਕ੍ਕਿਰਿਯਾਪ੍ਪਧਾਨੇਯੇਵੇਤਿ.