੭੦. ਪਰੋ

ਯੋਗਵਿਭਾਗਾ ‘ਅ ਞ’ਆਦੀਸੁ ਗਮ੍ਯਤੇ. ਯਦਿ ਹ੍ਯਤ੍ਰਾਪਿ ਛਟ੍ਠੀ ਅਭਿਮਤਾ ਸਿਯਾ ਤਦਾ ‘‘ਖ ਛ ਸ ਪਰੋਕ੍ਖਾਨਮੇਕਸ੍ਸਰੋਦਿਦ੍ਵੇ’’ਤਿ ਏਕਮੇਵ ਯੋਗਂ ਕਰੇਯ੍ਯ. ਪਰੋਕ੍ਖੇ ਵਿਹਿਤਾ ਅਞਆਦਯੋ ਧਾਤੁਤੋਵ, ਨਾਞ੍ਞਤੋਤਿ ਪਰੋਕ੍ਖਾਵਚਨਸਨ੍ਨਿਧਾਨਾ ਚਸਦ੍ਦੇਨ ਧਾਤੁਵਿਹਿਤਪ੍ਪਚ੍ਚਯਾਵ ਗਯ੍ਹਨ੍ਤੀਤਿ ਆਹ- ‘ਅਞ੍ਞਸ੍ਮਿਮ੍ਪਿ ਧਾਤੁਵਿਹਿਤਪ੍ਪਚ੍ਚਯੇ’ਤਿ. ਯਦਿ ਪਨ ਭੁਸਤ੍ਥੋ ਆਭਿਕ੍ਖਞ੍ਞਤ੍ਥੋ ਵਾ ਵਤ੍ਤੁਮਿਟ੍ਠੋ ਸਿਯਾ, ਤਦਾ ਭੂਸਤ੍ਥਾਦੀਸੁ ਚ ਦਦ੍ਦਲ੍ਲਤਿਚ੍ਚਾਦਿਕਂ ਹੋਤੀਤਿ ਵੇਦਿਤਬ੍ਬਂ. ਚਙ੍ਕਮਤਿ ਮੋਮੂਹਚਿਤ੍ਤਾਨੀਤਿ ਭੁਸਤ੍ਥਸ੍ਸ ਯੁਜ੍ਜਮਾਨਤ੍ਤਾ ਤ੍ਯਾਦਯੋ ਭੁਸਤ੍ਥੇ ਭਵਨ੍ਤਿ ਬਹੁਲਾਧਿਕਾਰਾਤਿ ਵਤ੍ਤੁਂ ਸਕ੍ਕਾਤਿ.