੧੨੦. ਦਿਸ੍ਸ

ਦਿਸ੍ਸਨ੍ਤੀਤਿ ਵੁਤ੍ਤੇ ਪਯੋਗੇ ਦਿਸ੍ਸਨ੍ਤੀਤਿ ਅਯਮਤ੍ਥੋ ਵਿਞ੍ਞਾਯਤੀਤਿ ਆਹ ‘ਦਿਸਿ’ਚ੍ਚਾਦਿ, ਇਦਂ ਸੁਤ੍ਤਂ ਵਿਜ੍ਝਙ੍ਗ ਪਰਿਭਾਸਾ ਭਵਤੀਤਿ ਸੇਸੋ. ‘‘ਣੋਵਾ-ਪਚ੍ਚੇ’’ਤਿਆਦਿਨਾ (੪-੧) ਸੁਤ੍ਤੇਨ ਵੁਤ੍ਤੇਸ੍ਵਨੇਕਵਿਧੇਸੁ ਅਤ੍ਥੇਸੁ ਪਰਿ ਸਮਨ੍ਤਤੋ ਭਾਸਤੀਤਿ ਪਰਿਭਾਸਾ, ਵਿਧਿਨੋ ਪਚ੍ਚਯਸ੍ਸ ਅਙ੍ਗਭੂਤਾ ਪਰਿਭਾਸਾ ਵਿਜ੍ਝਙ੍ਗਪਰਿਭਾਸਾ. ਵਿਧਿਯੇਵਾਤਿ ਸੁਤ੍ਤਮਿਦਨ੍ਤਿ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧੋ. ਵਕ੍ਖਮਾਨਸੁਤ੍ਤਦ੍ਵਯਨ੍ਤਿ ‘‘ਅਞ੍ਞਸ੍ਮਿਂ ਸਕਤ੍ਥੇ’’ਤਿ ਸੁਤ੍ਤਦ੍ਵਯਂ.