૧. જરાધમ્મસુત્તં

૫૧૧. એવં મે સુતં – એકં સમયં ભગવા સાવત્થિયં વિહરતિ પુબ્બારામે મિગારમાતુપાસાદે. તેન ખો પન સમયેન ભગવા સાયન્હસમયં પટિસલ્લાના વુટ્ઠિતો પચ્છાતપે નિસિન્નો હોતિ પિટ્ઠિં ઓતાપયમાનો.

અથ ખો આયસ્મા આનન્દો યેન ભગવા તેનુપસઙ્કમિ; ઉપસઙ્કમિત્વા ભગવન્તં અભિવાદેત્વા ભગવતો ગત્તાનિ પાણિના અનોમજ્જન્તો ભગવન્તં એતદવોચ – ‘‘અચ્છરિયં, ભન્તે, અબ્ભુતં, ભન્તે! ન ચેવં દાનિ, ભન્તે, ભગવતો તાવ પરિસુદ્ધો છવિવણ્ણો પરિયોદાતો, સિથિલાનિ ચ ગત્તાનિ સબ્બાનિ વલિયજાતાનિ, પુરતો પબ્ભારો ચ કાયો, દિસ્સતિ ચ ઇન્દ્રિયાનં અઞ્ઞથત્તં – ચક્ખુન્દ્રિયસ્સ સોતિન્દ્રિયસ્સ ઘાનિન્દ્રિયસ્સ જિવ્હિન્દ્રિયસ્સ કાયિન્દ્રિયસ્સા’’તિ.

‘‘એવઞ્હેતં, આનન્દ, હોતિ – જરાધમ્મો યોબ્બઞ્ઞે, બ્યાધિધમ્મો આરોગ્યે, મરણધમ્મો જીવિતે. ન ચેવ તાવ પરિસુદ્ધો હોતિ છવિવણ્ણો પરિયોદાતો, સિથિલાનિ ચ હોન્તિ ગત્તાનિ સબ્બાનિ વલિયજાતાનિ, પુરતો પબ્ભારો ચ કાયો, દિસ્સતિ ચ ઇન્દ્રિયાનં અઞ્ઞથત્તં – ચક્ખુન્દ્રિયસ્સ સોતિન્દ્રિયસ્સ ઘાનિન્દ્રિયસ્સ જિવ્હિન્દ્રિયસ્સ કાયિન્દ્રિયસ્સા’’તિ.

‘‘ઇદમવોચ ભગવા. ઇદં વત્વા ચ સુગતો અથાપરં એતદવોચ સત્થા –

‘‘ધી તં જમ્મિ જરે અત્થુ, દુબ્બણ્ણકરણી જરે;

તાવ મનોરમં બિમ્બં, જરાય અભિમદ્દિતં.

‘‘યોપિ વસ્સસતં જીવે, સોપિ મચ્ચુપરાયણો [સબ્બે મચ્ચુપરાયના (સ્યા. કં. ક.)];

ન કિઞ્ચિ પરિવજ્જેતિ, સબ્બમેવાભિમદ્દતી’’તિ. પઠમં;