૯. વિગ્ગાહિકકથાસુત્તં

૧૦૭૯. ‘‘મા, ભિક્ખવે, વિગ્ગાહિકકથં કથેય્યાથ [કથેથ (સી. સ્યા. કં.)] – ‘ન ત્વં ઇમં ધમ્મવિનયં આજાનાસિ, અહં ઇમં ધમ્મવિનયં આજાનામિ. કિં ત્વં ઇમં ધમ્મવિનયં આજાનિસ્સસિ! મિચ્છાપટિપન્નો ત્વમસિ, અહમસ્મિ સમ્માપટિપન્નો. સહિતં મે, અસહિતં તે. પુરેવચનીયં પચ્છા અવચ, પચ્છાવચનીયં પુરે અવચ. અધિચિણ્ણં [અચિણ્ણં (સ્યા. કં. પી.)] તે વિપરાવત્તં. આરોપિતો તે વાદો, ચર વાદપ્પમોક્ખાય. નિગ્ગહિતોસિ, નિબ્બેઠેહિ વા સચે પહોસી’તિ. તં કિસ્સ હેતુ? નેસા, ભિક્ખવે, કથા અત્થસંહિતા નાદિબ્રહ્મચરિયકા ન નિબ્બિદાય ન વિરાગાય ન નિરોધાય ન ઉપસમાય ન અભિઞ્ઞાય ન સમ્બોધાય ન નિબ્બાનાય સંવત્તતિ.

‘‘કથેન્તા ચ ખો તુમ્હે, ભિક્ખવે, ‘ઇદં દુક્ખ’ન્તિ કથેય્યાથ, ‘અયં દુક્ખસમુદયો’તિ કથેય્યાથ, ‘અયં દુક્ખનિરોધો’તિ કથેય્યાથ, ‘અયં દુક્ખનિરોધગામિની પટિપદા’તિ કથેય્યાથ…પે… યોગો કરણીયો’’તિ. નવમં.