૪. સત્તવસ્સાનુબન્ધસુત્તં

૧૬૦. એવં મે સુતં – એકં સમયં ભગવા ઉરુવેલાયં વિહરતિ નજ્જા નેરઞ્જરાય તીરે અજપાલનિગ્રોધે. તેન ખો પન સમયેન મારો પાપિમા સત્તવસ્સાનિ ભગવન્તં અનુબન્ધો હોતિ ઓતારાપેક્ખો ઓતારં અલભમાનો. અથ ખો મારો પાપિમા યેન ભગવા તેનુપસઙ્કમિ; ઉપસઙ્કમિત્વા ભગવન્તં ગાથાય અજ્ઝભાસિ –

‘‘સોકાવતિણ્ણો નુ વનમ્હિ ઝાયસિ,

વિત્તં નુ જીનો ઉદ પત્થયાનો;

આગું નુ ગામસ્મિમકાસિ કિઞ્ચિ,

કસ્મા જનેન ન કરોસિ સક્ખિં;

સક્ખી ન સમ્પજ્જતિ કેનચિ તે’’તિ.

‘‘સોકસ્સ મૂલં પલિખાય સબ્બં,

અનાગુ ઝાયામિ અસોચમાનો;

છેત્વાન સબ્બં ભવલોભજપ્પં,

અનાસવો ઝાયામિ પમત્તબન્ધૂ’’તિ.

‘‘યં વદન્તિ મમ યિદન્તિ, યે વદન્તિ મમન્તિ ચ;

એત્થ ચે તે મનો અત્થિ, ન મે સમણ મોક્ખસી’’તિ.

‘‘યં વદન્તિ ન તં મય્હં, યે વદન્તિ ન તે અહં;

એવં પાપિમ જાનાહિ, ન મે મગ્ગમ્પિ દક્ખસી’’તિ.

‘‘સચે મગ્ગં અનુબુદ્ધં, ખેમં અમતગામિનં;

અપેહિ ગચ્છ ત્વમેવેકો, કિમઞ્ઞમનુસાસસી’’તિ.

‘‘અમચ્ચુધેય્યં પુચ્છન્તિ, યે જના પારગામિનો;

તેસાહં પુટ્ઠો અક્ખામિ, યં સચ્ચં તં નિરૂપધિ’’ન્તિ.

‘‘સેય્યથાપિ, ભન્તે, ગામસ્સ વા નિગમસ્સ વા અવિદૂરે પોક્ખરણી. તત્રસ્સ કક્કટકો. અથ ખો, ભન્તે, સમ્બહુલા કુમારકા વા કુમારિકાયો વા તમ્હા ગામા વા નિગમા વા નિક્ખમિત્વા યેન સા પોક્ખરણી તેનુપસઙ્કમેય્યું; ઉપસઙ્કમિત્વા તં કક્કટકં ઉદકા ઉદ્ધરિત્વા થલે પતિટ્ઠપેય્યું. યં યદેવ હિ સો, ભન્તે, કક્કટકો અળં અભિનિન્નામેય્ય તં તદેવ તે કુમારકા વા કુમારિકાયો વા કટ્ઠેન વા કથલાય વા સઞ્છિન્દેય્યું સમ્ભઞ્જેય્યું સમ્પલિભઞ્જેય્યું. એવઞ્હિ સો, ભન્તે, કક્કટકો સબ્બેહિ અળેહિ સઞ્છિન્નેહિ સમ્ભગ્ગેહિ સમ્પલિભગ્ગેહિ અભબ્બો તં પોક્ખરણિં ઓતરિતું. એવમેવ ખો, ભન્તે, યાનિ કાનિચિ વિસૂકાયિકાનિ [યાનિ વિસુકાયિકાનિ (સી. પી. ક.)] વિસેવિતાનિ વિપ્ફન્દિતાનિ, સબ્બાનિ તાનિ [કાનિચિ કાનિચિ સબ્બાનિ (સી. પી. ક.)] ભગવતા સઞ્છિન્નાનિ સમ્ભગ્ગાનિ સમ્પલિભગ્ગાનિ. અભબ્બો દાનાહં, ભન્તે, પુન ભગવન્તં ઉપસઙ્કમિતું યદિદં ઓતારાપેક્ખો’’તિ. અથ ખો મારો પાપિમા ભગવતો સન્તિકે ઇમા નિબ્બેજનીયા ગાથાયો અભાસિ –

‘‘મેદવણ્ણઞ્ચ પાસાણં, વાયસો અનુપરિયગા;

અપેત્થ મુદું વિન્દેમ, અપિ અસ્સાદના સિયા.

‘‘અલદ્ધા તત્થ અસ્સાદં, વાયસેત્તો અપક્કમે;

કાકોવ સેલમાસજ્જ, નિબ્બિજ્જાપેમ ગોતમા’’તિ.