૮. પિણ્ડસુત્તં

૧૫૪. એકં સમયં ભગવા મગધેસુ વિહરતિ પઞ્ચસાલાયં બ્રાહ્મણગામે. તેન ખો પન સમયેન પઞ્ચસાલાયં બ્રાહ્મણગામે કુમારિકાનં પાહુનકાનિ ભવન્તિ. અથ ખો ભગવા પુબ્બણ્હસમયં નિવાસેત્વા પત્તચીવરમાદાય પઞ્ચસાલં બ્રાહ્મણગામં પિણ્ડાય પાવિસિ. તેન ખો પન સમયેન પઞ્ચસાલેય્યકા બ્રાહ્મણગહપતિકા મારેન પાપિમતા અન્વાવિટ્ઠા ભવન્તિ – મા સમણો ગોતમો પિણ્ડમલત્થાતિ.

અથ ખો ભગવા યથાધોતેન પત્તેન પઞ્ચસાલં બ્રાહ્મણગામં પિણ્ડાય પાવિસિ તથાધોતેન [યથાધોતેન (?)] પત્તેન પટિક્કમિ. અથ ખો મારો પાપિમા યેન ભગવા તેનુપસઙ્કમિ; ઉપસઙ્કમિત્વા ભગવન્તં એતદવોચ – ‘‘અપિ ત્વં, સમણ, પિણ્ડમલત્થા’’તિ? ‘‘તથા નુ ત્વં, પાપિમ, અકાસિ યથાહં પિણ્ડં ન લભેય્ય’’ન્તિ. ‘‘તેન હિ, ભન્તે, ભગવા દુતિયમ્પિ પઞ્ચસાલં બ્રાહ્મણગામં પિણ્ડાય પવિસતુ. તથાહં કરિસ્સામિ યથા ભગવા પિણ્ડં લચ્છતી’’તિ.

‘‘અપુઞ્ઞં પસવિ મારો, આસજ્જ નં તથાગતં;

કિં નુ મઞ્ઞસિ પાપિમ, ન મે પાપં વિપચ્ચતિ.

‘‘સુસુખં વત જીવામ, યેસં નો નત્થિ કિઞ્ચનં;

પીતિભક્ખા ભવિસ્સામ, દેવા આભસ્સરા યથા’’તિ.

અથ ખો મારો પાપિમા ‘‘જાનાતિ મં ભગવા, જાનાતિ મં સુગતો’’તિ દુક્ખી દુમ્મનો તત્થેવન્તરધાયીતિ.