૩. દીઘલટ્ઠિસુત્તં

૯૪. એવં મે સુતં – એકં સમયં ભગવા રાજગહે વિહરતિ વેળુવને કલન્દકનિવાપે. અથ ખો દીઘલટ્ઠિ દેવપુત્તો અભિક્કન્તાય રત્તિયા અભિક્કન્તવણ્ણો કેવલકપ્પં વેળુવનં ઓભાસેત્વા યેન ભગવા તેનુપસઙ્કમિ; ઉપસઙ્કમિત્વા ભગવન્તં અભિવાદેત્વા એકમન્તં અટ્ઠાસિ. એકમન્તં ઠિતો ખો દીઘલટ્ઠિ દેવપુત્તો ભગવતો સન્તિકે ઇમં ગાથં અભાસિ –

‘‘ભિક્ખુ સિયા ઝાયી વિમુત્તચિત્તો,

આકઙ્ખે ચે હદયસ્સાનુપત્તિં;

લોકસ્સ ઞત્વા ઉદયબ્બયઞ્ચ,

સુચેતસો અનિસ્સિતો તદાનિસંસો’’તિ.