૮. ગહટ્ઠવન્દનાસુત્તં

૨૬૪. સાવત્થિયં. તત્ર…પે… એતદવોચ – ‘‘ભૂતપુબ્બં, ભિક્ખવે, સક્કો દેવાનમિન્દો માતલિં સઙ્ગાહકં આમન્તેસિ – ‘યોજેહિ, સમ્મ માતલિ, સહસ્સયુત્તં આજઞ્ઞરથં. ઉય્યાનભૂમિં ગચ્છામ સુભૂમિં દસ્સનાયા’તિ. ‘એવં ભદ્દન્તવા’તિ ખો, ભિક્ખવે, માતલિ સઙ્ગાહકો સક્કસ્સ દેવાનમિન્દસ્સ પટિસ્સુત્વા સહસ્સયુત્તં આજઞ્ઞરથં યોજેત્વા સક્કસ્સ દેવાનમિન્દસ્સ પટિવેદેસિ – ‘યુત્તો ખો તે, મારિસ, સહસ્સયુત્તો આજઞ્ઞરથો. યસ્સ દાનિ કાલં મઞ્ઞસી’’’તિ. અથ ખો, ભિક્ખવે, સક્કો દેવાનમિન્દો વેજયન્તપાસાદા ઓરોહન્તો અઞ્જલિં કત્વા [પઞ્જલિકો (પી.), પઞ્જલિં કત્વા (ક.)] સુદં પુથુદ્દિસા નમસ્સતિ. અથ ખો, ભિક્ખવે, માતલિ સઙ્ગાહકો સક્કં દેવાનમિન્દં ગાથાય અજ્ઝભાસિ –

‘‘તં નમસ્સન્તિ તેવિજ્જા, સબ્બે ભુમ્મા ચ ખત્તિયા;

ચત્તારો ચ મહારાજા, તિદસા ચ યસસ્સિનો;

અથ કો નામ સો યક્ખો, યં ત્વં સક્ક નમસ્સસી’’તિ.

‘‘મં નમસ્સન્તિ તેવિજ્જા, સબ્બે ભુમ્મા ચ ખત્તિયા;

ચત્તારો ચ મહારાજા, તિદસા ચ યસસ્સિનો.

‘‘અહઞ્ચ સીલસમ્પન્ને, ચિરરત્તસમાહિતે;

સમ્માપબ્બજિતે વન્દે, બ્રહ્મચરિયપરાયને.

‘‘યે ગહટ્ઠા પુઞ્ઞકરા, સીલવન્તો ઉપાસકા;

ધમ્મેન દારં પોસેન્તિ, તે નમસ્સામિ માતલી’’તિ.

‘‘સેટ્ઠા હિ કિર લોકસ્મિં, યે ત્વં સક્ક નમસ્સસિ;

અહમ્પિ તે નમસ્સામિ, યે નમસ્સસિ વાસવા’’તિ.

‘‘ઇદં વત્વાન મઘવા, દેવરાજા સુજમ્પતિ;

પુથુદ્દિસા નમસ્સિત્વા, પમુખો રથમારુહી’’તિ.