૯. સત્થારવન્દનાસુત્તં

૨૬૫. સાવત્થિયં જેતવને. ‘‘ભૂતપુબ્બં, ભિક્ખવે, સક્કો દેવાનમિન્દો માતલિં સઙ્ગાહકં આમન્તેસિ – ‘યોજેહિ, સમ્મ માતલિ, સહસ્સયુત્તં આજઞ્ઞરથં, ઉય્યાનભૂમિં ગચ્છામ સુભૂમિં દસ્સનાયા’તિ. ‘એવં ભદ્દન્તવા’તિ ખો, ભિક્ખવે, માતલિ સઙ્ગાહકો સક્કસ્સ દેવાનમિન્દસ્સ પટિસ્સુત્વા સહસ્સયુત્તં આજઞ્ઞરથં યોજેત્વા સક્કસ્સ દેવાનમિન્દસ્સ પટિવેદેસિ – ‘યુત્તો ખો તે, મારિસ, સહસ્સયુત્તો આજઞ્ઞરથો. યસ્સ દાનિ કાલં મઞ્ઞસી’’’તિ. અથ ખો, ભિક્ખવે, સક્કો દેવાનમિન્દો વેજયન્તપાસાદા ઓરોહન્તો અઞ્જલિં કત્વા સુદં ભગવન્તં નમસ્સતિ. અથ ખો, ભિક્ખવે, માતલિ સઙ્ગાહકો સક્કં દેવાનમિન્દં ગાથાય અજ્ઝભાસિ –

‘‘યઞ્હિ દેવા મનુસ્સા ચ, તં નમસ્સન્તિ વાસવ;

અથ કો નામ સો યક્ખો, યં ત્વં સક્ક નમસ્સસી’’તિ.

‘‘યો ઇધ સમ્માસમ્બુદ્ધો, અસ્મિં લોકે સદેવકે;

અનોમનામં સત્થારં, તં નમસ્સામિ માતલિ.

‘‘યેસં રાગો ચ દોસો ચ, અવિજ્જા ચ વિરાજિતા;

ખીણાસવા અરહન્તો, તે નમસ્સામિ માતલિ.

‘‘યે રાગદોસવિનયા, અવિજ્જાસમતિક્કમા;

સેક્ખા અપચયારામા, અપ્પમત્તાનુસિક્ખરે;

તે નમસ્સામિ માતલી’’તિ.

‘‘સેટ્ઠા હિ કિર લોકસ્મિં, યે ત્વં સક્ક નમસ્સસિ;

અહમ્પિ તે નમસ્સામિ, યે નમસ્સસિ વાસવા’’તિ.

‘‘ઇદં વત્વાન મઘવા, દેવરાજા સુજમ્પતિ;

ભગવન્તં નમસ્સિત્વા, પમુખો રથમારુહી’’તિ.