૭. બુદ્ધવન્દનાસુત્તં

૨૬૩. સાવત્થિયં જેતવને. તેન ખો પન સમયેન ભગવા દિવાવિહારગતો હોતિ પટિસલ્લીનો. અથ ખો સક્કો ચ દેવાનમિન્દો બ્રહ્મા ચ સહમ્પતિ યેન ભગવા તેનુપસઙ્કમિંસુ; ઉપસઙ્કમિત્વા પચ્ચેકં દ્વારબાહં નિસ્સાય અટ્ઠંસુ. અથ ખો સક્કો દેવાનમિન્દો ભગવતો સન્તિકે ઇમં ગાથં અભાસિ –

‘‘ઉટ્ઠેહિ વીર વિજિતસઙ્ગામ,

પન્નભાર અનણ વિચર લોકે;

ચિત્તઞ્ચ તે સુવિમુત્તં,

ચન્દો યથા પન્નરસાય રત્તિ’’ન્તિ.

‘‘ન ખો, દેવાનમિન્દ, તથાગતા એવં વન્દિતબ્બા. એવઞ્ચ ખો, દેવાનમિન્દ, તથાગતા વન્દિતબ્બા –

‘‘ઉટ્ઠેહિ વીર વિજિતસઙ્ગામ,

સત્થવાહ અનણ વિચર લોકે;

દેસસ્સુ ભગવા ધમ્મં,

અઞ્ઞાતારો ભવિસ્સન્તી’’તિ.