૪. નસન્તિસુત્તં

૩૪. એકં સમયં ભગવા સાવત્થિયં વિહરતિ જેતવને અનાથપિણ્ડિકસ્સ આરામે. અથ ખો સમ્બહુલા સતુલ્લપકાયિકા દેવતાયો અભિક્કન્તાય રત્તિયા અભિક્કન્તવણ્ણા કેવલકપ્પં જેતવનં ઓભાસેત્વા યેન ભગવા તેનુપસઙ્કમિંસુ; ઉપસઙ્કમિત્વા ભગવન્તં અભિવાદેત્વા એકમન્તં અટ્ઠંસુ. એકમન્તં ઠિતા ખો એકા દેવતા ભગવતો સન્તિકે ઇમં ગાથં અભાસિ –

‘‘ન સન્તિ કામા મનુજેસુ નિચ્ચા,

સન્તીધ કમનીયાનિ યેસુ [કામેસુ (ક.)] બદ્ધો;

યેસુ પમત્તો અપુનાગમનં,

અનાગન્તા પુરિસો મચ્ચુધેય્યા’’તિ.

‘‘છન્દજં અઘં છન્દજં દુક્ખં;

છન્દવિનયા અઘવિનયો;

અઘવિનયા દુક્ખવિનયો’’તિ.

‘‘ન તે કામા યાનિ ચિત્રાનિ લોકે,

સઙ્કપ્પરાગો પુરિસસ્સ કામો;

તિટ્ઠન્તિ ચિત્રાનિ તથેવ લોકે,

અથેત્થ ધીરા વિનયન્તિ છન્દં.

‘‘કોધં જહે વિપ્પજહેય્ય માનં,

સંયોજનં સબ્બમતિક્કમેય્ય;

તં નામરૂપસ્મિમસજ્જમાનં,

અકિઞ્ચનં નાનુપતન્તિ દુક્ખા.

‘‘પહાસિ સઙ્ખં ન વિમાનમજ્ઝગા [ન ચ માનમજ્ઝગા (ક. સી.), ન વિમાનમાગા (સ્યા. કં.)],

અચ્છેચ્છિ તણ્હં ઇધ નામરૂપે;

તં છિન્નગન્થં અનિઘં નિરાસં,

પરિયેસમાના નાજ્ઝગમું;

દેવા મનુસ્સા ઇધ વા હુરં વા,

સગ્ગેસુ વા સબ્બનિવેસનેસૂ’’તિ.

‘‘તં ચે હિ નાદ્દક્ખું તથાવિમુત્તં (ઇચ્ચાયસ્મા મોઘરાજા),

દેવા મનુસ્સા ઇધ વા હુરં વા;

નરુત્તમં અત્થચરં નરાનં,

યે તં નમસ્સન્તિ પસંસિયા તે’’તિ.

‘‘પસંસિયા તેપિ ભવન્તિ ભિક્ખૂ (મોઘરાજાતિ ભગવા),

યે તં નમસ્સન્તિ તથાવિમુત્તં;

અઞ્ઞાય ધમ્મં વિચિકિચ્છં પહાય,

સઙ્ગાતિગા તેપિ ભવન્તિ ભિક્ખૂ’’તિ.