૧૦. એણિજઙ્ઘસુત્તં

૩૦. ‘‘એણિજઙ્ઘં કિસં વીરં, અપ્પાહારં અલોલુપં;

સીહં વેકચરં નાગં, કામેસુ અનપેક્ખિનં;

ઉપસઙ્કમ્મ પુચ્છામ, કથં દુક્ખા પમુચ્ચતી’’તિ.

‘‘પઞ્ચ કામગુણા લોકે, મનોછટ્ઠા પવેદિતા;

એત્થ છન્દં વિરાજેત્વા, એવં દુક્ખા પમુચ્ચતી’’તિ.

સત્તિવગ્ગો તતિયો.

તસ્સુદ્દાનં –

સત્તિયા ફુસતિ ચેવ, જટા મનોનિવારણા;

અરહન્તેન પજ્જોતો, સરા મહદ્ધનેન ચ;

ચતુચક્કેન નવમં, એણિજઙ્ઘેન તે દસાતિ.