૧૦. તચ્છકઙ્ગપઞ્હો

૧૦. ‘‘ભન્તે નાગસેન, ‘તચ્છકસ્સ દ્વે અઙ્ગાનિ ગહેતબ્બાની’તિ યં વદેસિ, કતમાનિ તાનિ દ્વે અઙ્ગાનિ ગહેતબ્બાની’’તિ? ‘‘યથા, મહારાજ, તચ્છકો કાળસુત્તં અનુલોમેત્વા રુક્ખં તચ્છતિ, એવમેવ ખો, મહારાજ, યોગિના યોગાવચરેન જિનસાસનમનુલોમયિત્વા સીલપથવિયં પતિટ્ઠહિત્વા સદ્ધાહત્થેન પઞ્ઞાવાસિં ગહેત્વા કિલેસા તચ્છેતબ્બા. ઇદં, મહારાજ, તચ્છકસ્સ પઠમં અઙ્ગં ગહેતબ્બં.

‘‘પુન ચપરં, મહારાજ, તચ્છકો ફેગ્ગું અપહરિત્વા સારમાદિયતિ, એવમેવ ખો, મહારાજ, યોગિના યોગાવચરેન સસ્સતં ઉચ્છેદં તં જીવં તં સરીરં અઞ્ઞં જીવં અઞ્ઞં સરીરં તદુત્તમં અઞ્ઞદુત્તમં અકતમભબ્બં અપુરિસકારં અબ્રહ્મચરિયવાસં સત્તવિનાસં નવસત્તપાતુભાવં સઙ્ખારસસ્સતભાવં યો કરોતિ, સો પટિસંવેદેતિ, અઞ્ઞો કરોતિ, અઞ્ઞો પટિસંવેદેતિ, કમ્મફલદસ્સના ચ કિરિયફલદિટ્ઠિ ચ ઇતિ એવરૂપાનિ ચેવ અઞ્ઞાનિ ચ વિવાદપથાનિ અપનેત્વા સઙ્ખારાનં સભાવં પરમસુઞ્ઞતં નિરીહનિજ્જીવતં [નિસત્તનિજીવતં (ક.)] અચ્ચન્તં સુઞ્ઞતં આદિયિતબ્બં. ઇદં, મહારાજ, તચ્છકસ્સ દુતિયં અઙ્ગં ગહેતબ્બં. ભાસિતમ્પેતં, મહારાજ, ભગવતા દેવાતિદેવેન સુત્તનિપાતે –

‘‘‘કારણ્ડવં નિદ્ધમથ, કસમ્બું અપકસ્સથ;

તતો પલાપે વાહેથ, અસ્સમણે સમણમાનિને.

‘‘‘નિદ્ધમિત્વાન પાપિચ્છે, પાપઆચારગોચરે;

સુદ્ધા સુદ્ધેહિ સંવાસં, કપ્પયવ્હો પતિસ્સતા;

તતો સમગ્ગા નિપકા, દુક્ખસ્સન્તં કરિસ્સથા’’’તિ.

તચ્છકઙ્ગપઞ્હો દસમો.

મક્કટકવગ્ગો છટ્ઠો.

તસ્સુદ્દાનં –

મક્કટો દારકો કુમ્મો, વનં રુક્ખો ચ પઞ્ચમો;

મેઘો મણિ માગવિકો, બાળિસી તચ્છકેન ચાતિ.