૮. મલ્લિકાસુત્તવણ્ણના

૧૧૯. અટ્ઠમે અત્થિ નુ ખો તે મલ્લિકેતિ કસ્મા પુચ્છતિ? અયં કિર મલ્લિકા દુગ્ગતમાલાકારસ્સ ધીતા, એકદિવસં આપણતો પૂવં ગહેત્વા ‘‘માલારામં ગન્ત્વાવ ખાદિસ્સામી’’તિ ગચ્છન્તી પટિપથે ભિક્ખુસઙ્ઘપરિવારં ભગવન્તં ભિક્ખાચારં પવિસન્તં દિસ્વા પસન્નચિત્તા તં ભગવતો અદાસિ. સત્થા નિસીદનાકારં દસ્સેસિ. આનન્દત્થેરો ચીવરં પઞ્ઞાપેત્વા અદાસિ. ભગવા તત્થ નિસીદિત્વા તં પૂવં પરિભુઞ્જિત્વા મુખં વિક્ખાલેત્વા સિતં પાત્વાકાસિ. થેરો ‘‘ઇમિસ્સા, ભન્તે, કો વિપાકો ભવિસ્સતી’’તિ પુચ્છિ. આનન્દ, અજ્જેસા તથાગતસ્સ પઠમભોજનં અદાસિ, અજ્જેવ કોસલરઞ્ઞો અગ્ગમહેસી ભવિસ્સતીતિ. તંદિવસમેવ ચ રાજા કાસિગામે ભાગિનેય્યેન યુદ્ધેન પરાજિતો પલાયિત્વા નગરં આગચ્છન્તો માલારામં પવિસિત્વા બલકાયસ્સ આગમનં આગમેસિ. તસ્સ સા વત્તં અકાસિ. સો તાય વત્તે પસીદિત્વા તં અન્તેપૂરં અતિહારાપેત્વા તં અગ્ગમહેસિટ્ઠાને ઠપેસિ.

અથેકદિવસં ચિન્તેસિ – ‘‘મયા ઇમિસ્સા દુગ્ગતકુલસ્સ ધીતુયા મહન્તં ઇસ્સરિયં દિન્નં, યંનૂનાહં ઇમં પુચ્છેય્યં ‘કો તે પિયો’તિ? સા ‘ત્વં મે, મહારાજ, પિયો’તિ વત્વા પુન મં પુચ્છિસ્સતિ. અથસ્સાહં ‘મય્હમ્પિ ત્વંયેવ પિયા’તિ વક્ખામી’’તિ. ઇતિ સો અઞ્ઞમઞ્ઞં વિસ્સાસજનનત્થં સમ્મોદનીયં કથં કથેન્તો પુચ્છતિ. સા પન દેવી પણ્ડિતા બુદ્ધુપટ્ઠાયિકા ધમ્મુપટ્ઠાયિકા સઙ્ઘુપટ્ઠાયિકા મહાપઞ્ઞા, તસ્મા એવં ચિન્તેસિ – ‘‘નાયં પઞ્હો રઞ્ઞો મુખં ઓલોકેત્વા કથેતબ્બો’’તિ. સા સરસેનેવ કથેત્વા રાજાનં પુચ્છિ. રાજા તાય સરસેન કથિતત્તા નિવત્તિતું અલભન્તો સયમ્પિ સરસેનેવ કથેત્વા ‘‘સકારણં ઇદં, તથાગતસ્સ નં આરોચેસ્સામી’’તિ ગન્ત્વા ભગવતો આરોચેસિ. નેવજ્ઝગાતિ નાધિગચ્છતિ. એવં પિયો પુથુ અત્તા પરેસન્તિ યથા એકસ્સ અત્તા પિયો, એવં પરેસં પુથુસત્તાનમ્પિ અત્તા પિયોતિ અત્થો. અટ્ઠમં.