૧૦૪.તિ

‘‘વાનેકઞ્ઞત્થે’’તિ (૩-૧૭) વિકપ્પાનુવત્તનતો અયુત્તત્તાભાવં દસ્સેતિ‘નયિદમયુત્ત’ન્તિ, યુત્તતા ચાસ્સ પાઠે બ્યભિચાર દસ્સનતોતિ વત્તુમાહ-‘નપુંસકે’ચ્ચાદિ, પાઠાનુગતા હિ સુત્તરચના, વિકપ્પાનુવત્તિયા અનપુંસકમિદમેવ વચનં તસ્સ ક્વચિ બ્યભિચારત્તે ઞાપકન્તિ વત્તુમાહ-‘તસ્સ ચા’તિઆદિ, અવસ્સમેવમેત્થ અત્થો ગહેતબ્બો, અઞ્ઞથા યથાવટ્ઠિતપાઠાનુક્કમેનાત્થગ્ગહણે સતિ સુત્તસ્સ [સુત્તસ્સા (પોત્થકે)] મુખ્યત્તપ્પતીતિતો કથન્તમઞ્ઞસ્સ ઞાપકં ભવેય્ય, મુખ્યભાવે હિ ઞાપકત્થં ન યુજ્જેય્ય.