९. मच्छरिसुत्तं

४९. ‘‘येध मच्छरिनो लोके, कदरिया परिभासका;

अञ्ञेसं ददमानानं, अन्तरायकरा नरा.

‘‘कीदिसो तेसं विपाको, सम्परायो च कीदिसो;

भगवन्तं पुट्ठुमागम्म, कथं जानेमु तं मय’’न्ति.

‘‘येध मच्छरिनो लोके, कदरिया परिभासका;

अञ्ञेसं ददमानानं, अन्तरायकरा नरा.

‘‘निरयं तिरच्छानयोनिं, यमलोकं उपपज्जरे;

सचे एन्ति मनुस्सत्तं, दलिद्दे जायरे कुले.

‘‘चोळं पिण्डो रती खिड्डा, यत्थ किच्छेन लब्भति;

परतो आसीसरे [आसिंसरे (सी. स्या. कं. पी.)] बाला, तम्पि तेसं न लब्भति;

दिट्ठे धम्मेस विपाको, सम्पराये [सम्परायो (स्या. कं. पी.)] च दुग्गती’’ति.

‘‘इतिहेतं विजानाम, अञ्ञं पुच्छाम गोतम;

येध लद्धा मनुस्सत्तं, वदञ्ञू वीतमच्छरा.

‘‘बुद्धे पसन्ना धम्मे च, सङ्घे च तिब्बगारवा;

कीदिसो तेसं विपाको, सम्परायो च कीदिसो;

भगवन्तं पुट्ठुमागम्म, कथं जानेमु तं मय’’न्ति.

‘‘येध लद्धा मनुस्सत्तं, वदञ्ञू वीतमच्छरा;

बुद्धे पसन्ना धम्मे च, सङ्घे च तिब्बगारवा;

एते सग्गा [सग्गे (सी. स्या. कं.)] पकासन्ति, यत्थ ते उपपज्जरे.

‘‘सचे एन्ति मनुस्सत्तं, अड्ढे आजायरे कुले;

चोळं पिण्डो रती खिड्डा, यत्थाकिच्छेन लब्भति.

‘‘परसम्भतेसु भोगेसु, वसवत्तीव मोदरे;

दिट्ठे धम्मेस विपाको, सम्पराये च सुग्गती’’ति.