२. किंददसुत्तं

४२. ‘‘किंददो बलदो होति, किंददो होति वण्णदो;

किंददो सुखदो होति, किंददो होति चक्खुदो;

को च सब्बददो होति, तं मे अक्खाहि पुच्छितो’’ति.

‘‘अन्नदो बलदो होति, वत्थदो होति वण्णदो;

यानदो सुखदो होति, दीपदो होति चक्खुदो.

‘‘सो च सब्बददो होति, यो ददाति उपस्सयं;

अमतं ददो च सो होति, यो धम्ममनुसासती’’ति.