४१५. कुम्मासपिण्डिजातकं (७-२-१०)

१४२. न किरत्थि अनोमदस्सिसु, पारिचरिया बुद्धेसु अप्पिका [अप्पका (क.)];

सुक्खाय अलोणिकाय च, पस्सफलं कुम्मासपिण्डिया.

१४३. हत्थिगवस्सा चिमे बहू [हत्थिगवास्सा च मे बहू (सी.), हत्थी गवास्सा चिमे बहू (स्या.), हत्थी गवास्सा च मे बहू (पी.)], धनधञ्ञं पथवी च केवला;

नारियो चिमा अच्छरूपमा, पस्सफलं कुम्मासपिण्डिया.

१४४. अभिक्खणं राजकुञ्जर, गाथा भाससि कोसलाधिप;

पुच्छामि तं रट्ठवड्ढन, बाळ्हं पीतिमनो पभाससि.

१४५. इमस्मिञ्ञेव नगरे, कुले अञ्ञतरे अहुं;

परकम्मकरो आसिं, भतको सीलसंवुतो.

१४६. कम्माय निक्खमन्तोहं, चतुरो समणेद्दसं;

आचारसीलसम्पन्ने, सीतिभूते अनासवे.

१४७. तेसु चित्तं पसादेत्वा, निसीदेत्वा [निसादेत्वा (?)] पण्णसन्थते;

अदं बुद्धान कुम्मासं, पसन्नो सेहि पाणिभि.

१४८. तस्स कम्मस्स कुसलस्स, इदं मे एदिसं फलं;

अनुभोमि इदं रज्जं, फीतं धरणिमुत्तमं.

१४९. ददं भुञ्ज मा च पमादो [दद भुञ्ज च मा च पमादो (सी. पी.)], चक्कं वत्तय कोसलाधिप;

मा राज अधम्मिको अहु, धम्मं पालय कोसलाधिप.

१५०. सोहं तदेव पुनप्पुनं, वटुमं आचरिस्सामि सोभने;

अरियाचरितं सुकोसले, अरहन्तो मे मनापाव पस्सितुं.

१५१. देवी विय अच्छरूपमा, मज्झे नारिगणस्स सोभसि;

किं कम्ममकासि भद्दकं, केनासि वण्णवती सुकोसले.

१५२. अम्बट्ठकुलस्स खत्तिय, दास्याहं परपेसिया अहुं;

सञ्ञता च [सञ्ञता (सी. पी.)] धम्मजीविनी, सीलवती च अपापदस्सना.

१५३. उद्धटभत्तं अहं तदा, चरमानस्स अदासि भिक्खुनो;

वित्ता सुमना सयं अहं, तस्स कम्मस्स फलं ममेदिसन्ति.

कुम्मासपिण्डिजातकं दसमं.