४१५. कुम्मासपिण्डिजातकं (७-२-१०)
१४२. न किरत्थि अनोमदस्सिसु, पारिचरिया बुद्धेसु अप्पिका [अप्पका (क.)];
सुक्खाय अलोणिकाय च, पस्सफलं कुम्मासपिण्डिया.
१४३. हत्थिगवस्सा चिमे बहू [हत्थिगवास्सा च मे बहू (सी.), हत्थी गवास्सा चिमे बहू (स्या.), हत्थी गवास्सा च मे बहू (पी.)], धनधञ्ञं पथवी च केवला;
नारियो चिमा अच्छरूपमा, पस्सफलं कुम्मासपिण्डिया.
१४४. अभिक्खणं राजकुञ्जर, गाथा भाससि कोसलाधिप;
पुच्छामि तं रट्ठवड्ढन, बाळ्हं पीतिमनो पभाससि.
१४५. इमस्मिञ्ञेव नगरे, कुले अञ्ञतरे अहुं;
परकम्मकरो आसिं, भतको सीलसंवुतो.
१४६. कम्माय निक्खमन्तोहं, चतुरो समणेद्दसं;
आचारसीलसम्पन्ने, सीतिभूते अनासवे.
१४७. तेसु चित्तं पसादेत्वा, निसीदेत्वा [निसादेत्वा (?)] पण्णसन्थते;
अदं बुद्धान कुम्मासं, पसन्नो सेहि पाणिभि.
१४८. तस्स कम्मस्स कुसलस्स, इदं मे एदिसं फलं;
अनुभोमि इदं रज्जं, फीतं धरणिमुत्तमं.
१४९. ददं भुञ्ज मा च पमादो [दद भुञ्ज च मा च पमादो (सी. पी.)], चक्कं वत्तय कोसलाधिप;
मा राज अधम्मिको अहु, धम्मं पालय कोसलाधिप.
१५०. सोहं तदेव पुनप्पुनं, वटुमं आचरिस्सामि सोभने;
अरियाचरितं सुकोसले, अरहन्तो मे मनापाव पस्सितुं.
१५१. देवी विय अच्छरूपमा, मज्झे नारिगणस्स सोभसि;
किं कम्ममकासि भद्दकं, केनासि वण्णवती सुकोसले.
१५२. अम्बट्ठकुलस्स खत्तिय, दास्याहं परपेसिया अहुं;
सञ्ञता च [सञ्ञता (सी. पी.)] धम्मजीविनी, सीलवती च अपापदस्सना.
१५३. उद्धटभत्तं अहं तदा, चरमानस्स अदासि भिक्खुनो;
वित्ता सुमना सयं अहं, तस्स कम्मस्स फलं ममेदिसन्ति.
कुम्मासपिण्डिजातकं दसमं.