४१०. सोमदत्तजातकं (७-२-५)

१०५. यो मं पुरे पच्चुड्डेति [पच्चुदेति (सी. स्या. पी.), पच्चुट्ठेति (क.)], अरञ्ञे दूरमायतो;

सो न दिस्सति मातङ्गो, सोमदत्तो कुहिं गतो.

१०६. अयं वा सो मतो सेति, अल्लसिङ्गंव वच्छितो [अल्लपिङ्कव छिज्जितो (सी. पी.), अल्लपीतंव विच्छितो (स्या.)];

भुम्या निपतितो सेति, अमरा वत कुञ्जरो.

१०७. अनगारियुपेतस्स, विप्पमुत्तस्स ते सतो;

समणस्स न तं साधु, यं पेतमनुसोचसि.

१०८. संवासेन हवे सक्क, मनुस्सस्स मिगस्स वा;

हदये जायते पेमं, तं न सक्का असोचितुं.

१०९. मतं मरिस्सं रोदन्ति, ये रुदन्ति लपन्ति च;

तस्मा त्वं इसि मा रोदि, रोदितं मोघमाहु सन्तो.

११०. कन्दितेन हवे ब्रह्मे, मतो पेतो समुट्ठहे;

सब्बे सङ्गम्म रोदाम, अञ्ञमञ्ञस्स ञातके.

१११. आदित्तं वत मं सन्तं, घतसित्तंव पावकं;

वारिना विय ओसिञ्चं, सब्बं निब्बापये दरं.

११२. अब्बही वत मे सल्लं, यमासि हदयस्सितं;

यो मे सोकपरेतस्स, पुत्तसोकं अपानुदि.

११३. सोहं अब्बूळ्हसल्लोस्मि, वीतसोको अनाविलो;

न सोचामि न रोदामि, तव सुत्वान वासवाति.

सोमदत्तजातकं पञ्चमं.