४०६. गन्धारजातकं (७-२-१)

७६. हित्वा गामसहस्सानि, परिपुण्णानि सोळस;

कोट्ठागारानि फीतानि, सन्निधिं दानि कुब्बसि.

७७. हित्वा गन्धारविसयं, पहूतधनधारियं [धानियं (सी. पी.), धञ्ञन्ति अत्थो];

पसासनतो [पसासनितो (सी. स्या.), पसासनातो (पी.)] निक्खन्तो, इध दानि पसाससि.

७८. धम्मं भणामि वेदेह, अधम्मो मे न रुच्चति;

धम्मं मे भणमानस्स, न पापमुपलिम्पति.

७९. येन केनचि वण्णेन, परो लभति रुप्पनं;

महत्थियम्पि चे वाचं, न तं भासेय्य पण्डितो.

८०. कामं रुप्पतु वा मा वा, भुसंव विकिरीयतु;

धम्मं मे भणमानस्स, न पापमुपलिम्पति.

८१. नो चे अस्स सका बुद्धि, विनयो वा सुसिक्खितो;

वने अन्धमहिंसोव [अन्धमहिसोव (सी. पी.)] चरेय्य बहुको जनो.

८२. यस्मा च पनिधेकच्चे, आचेरम्हि [आचारम्हि (सी. पी.)] सुसिक्खिता;

तस्मा विनीतविनया, चरन्ति सुसमाहिताति.

गन्धारजातकं पठमं.