३७०. पलासजातकं (५-२-१०)

१०५. हंसो पलासमवच, निग्रोधो सम्म जायति;

अङ्कस्मिं [अङ्गस्मिं (क.)] ते निसिन्नोव, सो ते मम्मानि छेच्छति [छिज्जति (क.)].

१०६. वड्ढतामेव [वद्धितमेव (क.)] निग्रोधो, पतिट्ठस्स भवामहं;

यथा पिता च माता च [पिता वा माता वा (पी.), माता वा पिता वा (क.)], एवं मे सो भविस्सति.

१०७. यं त्वं अङ्कस्मिं वड्ढेसि, खीररुक्खं भयानकं;

आमन्त खो तं गच्छाम, वुड्ढि मस्स न रुच्चति.

१०८. इदानि खो मं भायेति, महानेरुनिदस्सनं;

हंसस्स अनभिञ्ञाय, महा मे भयमागतं.

१०९. न तस्स वुड्ढि कुसलप्पसत्था, यो वड्ढमानो घसते पतिट्ठं;

तस्सूपरोधं परिसङ्कमानो, पतारयी मूलवधाय धीरोति.

पलासजातकं दसमं.

वण्णारोहवग्गो दुतियो [इमस्सुद्दानं ततियवग्गपरियोसाने भविस्सति].