३७०. पलासजातकं (५-२-१०)
१०५. हंसो पलासमवच, निग्रोधो सम्म जायति;
अङ्कस्मिं [अङ्गस्मिं (क.)] ते निसिन्नोव, सो ते मम्मानि छेच्छति [छिज्जति (क.)].
१०६. वड्ढतामेव [वद्धितमेव (क.)] निग्रोधो, पतिट्ठस्स भवामहं;
यथा पिता च माता च [पिता वा माता वा (पी.), माता वा पिता वा (क.)], एवं मे सो भविस्सति.
१०७. यं त्वं अङ्कस्मिं वड्ढेसि, खीररुक्खं भयानकं;
आमन्त खो तं गच्छाम, वुड्ढि मस्स न रुच्चति.
१०८. इदानि खो मं भायेति, महानेरुनिदस्सनं;
हंसस्स अनभिञ्ञाय, महा मे भयमागतं.
१०९. न तस्स वुड्ढि कुसलप्पसत्था, यो वड्ढमानो घसते पतिट्ठं;
तस्सूपरोधं परिसङ्कमानो, पतारयी मूलवधाय धीरोति.
पलासजातकं दसमं.
वण्णारोहवग्गो दुतियो [इमस्सुद्दानं ततियवग्गपरियोसाने भविस्सति].