३. अड्ढवग्गो

३७१. दीघीतिकोसलजातकं (५-३-१)

११०. एवंभूतस्स ते राज, आगतस्स वसे [वसो (पी. क.)] मम;

अत्थि नु कोचि परियायो, यो तं दुक्खा पमोचये.

१११. एवंभूतस्स मे तात, आगतस्स वसे तव;

नत्थि नो कोचि परियायो, यो मं दुक्खा पमोचये.

११२. नाञ्ञं सुचरितं राज, नाञ्ञं राज सुभासितं;

तायते मरणकाले, एवमेवितरं धनं.

११३. अक्कोच्छि मं अवधि मं, अजिनि मं अहासि मे;

ये च तं उपनय्हन्ति, वेरं तेसं न सम्मति.

११४. अक्कोच्छि मं अवधि मं, अजिनि मं अहासि मे;

ये च तं नुपनय्हन्ति, वेरं तेसूपसम्मति.

११५. न हि वेरेन वेरानि, सम्मन्तीध कुदाचनं;

अवेरेन च सम्मन्ति, एस धम्मो सनन्तनोति.

दीघीतिकोसलजातकं पठमं.

३७२. मिगपोतकजातकं (५-३-२)

११६. अगारा पच्चुपेतस्स, अनगारस्स ते सतो;

समणस्स न तं साधु, यं पेतमनुसोचसि.

११७. संवासेन हवे सक्क, मनुस्सस्स मिगस्स वा;

हदये जायते पेमं, न तं सक्का असोचितुं.

११८. मतं मरिस्सं रोदन्ति, ये रुदन्ति लपन्ति च;

तस्मा त्वं इसि मा रोदि, रोदितं मोघमाहु सन्तो.

११९. रोदितेन हवे ब्रह्मे, मतो पेतो समुट्ठहे;

सब्बे सङ्गम्म रोदाम, अञ्ञमञ्ञस्स ञातके.

१२०. आदित्तं वत मं सन्तं, घतसित्तंव पावकं;

वारिना विय ओसिञ्चं, सब्बं निब्बापये दरं.

१२१. अब्बहि वत मे सल्लं, यमासि हदयस्सितं;

यो मे सोकपरेतस्स, पुत्तसोकं अपानुदि.

१२२. सोहं अब्बूळ्हसल्लोस्मि, वीतसोको अनाविलो;

न सोचामि न रोदामि, तव सुत्वान वासवाति.

मिगपोतकजातकं दुतियं.

३७३. मूसिकजातकं (५-३-३)

१२३. कुहिं गता कत्थ गता, इति लालप्पती जनो;

अहमेवेको जानामि, उदपाने मूसिका हता.

१२४. यञ्चेतं [यथेतं (पी.), यवेतं (क.), यमेतं (कत्थचि)] इति चीति च, गद्रभोव निवत्तसि;

उदपाने मूसिकं हन्त्वा, यवं भक्खेतुमिच्छसि.

१२५. दहरो चासि दुम्मेध, पठमुप्पत्तिको [पठमुप्पत्तितो (सी. पी.)] सुसु;

दीघञ्चेतं [दीघमेतं (पी.)] समासज्ज [समापज्ज (स्या. क.)], न ते दस्सामि जीवितं.

१२६. नान्तलिक्खभवनेन, नाङ्गपुत्तपिनेन [नाङ्गपुत्तसिरेन (सी. स्या. पी.)] वा;

पुत्तेन हि पत्थयितो, सिलोकेहि पमोचितो.

१२७. सब्बं सुतमधीयेथ, हीनमुक्कट्ठमज्झिमं;

सब्बस्स अत्थं जानेय्य, न च सब्बं पयोजये;

होति तादिसको कालो, यत्थ अत्थावहं सुतन्ति.

मूसिकजातकं ततियं.

३७४. चूळधनुग्गहजातकं (५-३-४)

१२८. सब्बं भण्डं समादाय, पारं तिण्णोसि ब्राह्मण;

पच्चागच्छ लहुं खिप्पं, मम्पि तारेहि दानितो [दानिभो (स्या.)].

१२९. असन्थुतं मं चिरसन्थुतेन, निमीनि भोती अद्धुवं धुवेन;

मयापि भोती निमिनेय्य अञ्ञं, इतो अहं दूरतरं गमिस्सं.

१३०. कायं एळगलागुम्बे [एळगणगुम्बे (क.)], करोति अहुहासियं;

नयीध नच्चगीतं वा [नयिध नच्चं वा गीतं वा (सी. स्या. पी.)], ताळं वा सुसमाहितं;

अनम्हिकाले [अनम्हकाले (पी.)] सुसोणि [सुस्सोणि (सी. स्या. पी.)], किं नु जग्घसि सोभने [सोभणे (पी. क.)].

१३१. सिङ्गाल बाल दुम्मेध, अप्पपञ्ञोसि जम्बुक;

जीनो मच्छञ्च पेसिञ्च, कपणो विय झायसि.

१३२. सुदस्सं वज्जमञ्ञेसं, अत्तनो पन दुद्दसं;

जीना पतिञ्च जारञ्च, मञ्ञे त्वञ्ञेव [मम्पि त्वञ्ञेव (सी. स्या.), त्वम्पि मञ्ञेव (पी.)] झायसि.

१३३. एवमेतं मिगराज, यथा भाससि जम्बुक;

सा नूनाहं इतो गन्त्वा, भत्तु हेस्सं वसानुगा.

१३४. यो हरे मत्तिकं थालं, कंसथालम्पि सो हरे;

कतञ्चेव [कतंयेव (सी. स्या. पी.)] तया पापं, पुनपेवं करिस्ससीति.

चूळधनुग्गहजातकं चतुत्थं.

३७५. कपोतजातकं (५-३-५)

१३५. इदानि खोम्हि सुखितो अरोगो, निक्कण्टको निप्पतितो कपोतो;

काहामि दानी हदयस्स तुट्ठिं, तथाहिमं मंससाकं बलेति.

१३६. कायं बलाका सिखिनो, चोरी लङ्घिपितामहा;

ओरं बलाके आगच्छ, चण्डो मे वायसो सखा.

१३७. अलञ्हि ते जग्घिताये, ममं दिस्वान एदिसं;

विलूनं सूदपुत्तेन, पिट्ठमण्डेन [पिट्ठमद्देन (सी. स्या. पी.)] मक्खितं.

१३८. सुन्हातो सुविलित्तोसि, अन्नपानेन तप्पितो;

कण्ठे च ते वेळुरियो, अगमा नु कजङ्गलं.

१३९. मा ते मित्तो अमित्तो वा, अगमासि कजङ्गलं;

पिञ्छानि तत्थ लायित्वा, कण्ठे बन्धन्ति वट्टनं.

१४०. पुनपापज्जसी सम्म, सीलञ्हि तव तादिसं;

न हि मानुसका भोगा, सुभुञ्जा होन्ति पक्खिनाति.

कपोतजातकं पञ्चमं.

अड्ढवग्गो ततियो.

तस्सुद्दानं –

अथ वण्ण ससील हिरि लभते, सुमुखा विस साळियमित्तवरो;

अथ चक्क पलास सराज सतो, यव बाल कपोतक पन्नरसाति.

अथ वग्गुद्दानं –

जीनञ्च वण्णं असमंवगुप्परि, सुदेसिता जातकन्ति सन्ति वीसति [जातक पञ्चवीसति (?)];

महेसिनो ब्रह्मचरित्तमुत्त-मवोच गाथा अत्थवती सुब्यञ्जनाति.

पञ्चकनिपातं निट्ठितं.