३६९. मित्तविन्दकजातकं (५-२-९)

१००. क्याहं देवानमकरं, किं पापं पकतं मया;

यं मे सिरस्मिं ओहच्च [उहच्च (क.), उहच्च (पी.)], चक्कं भमति मत्थके.

१०१. अतिक्कम्म रमणकं, सदामत्तञ्च दूभकं;

ब्रह्मत्तरञ्च पासादं, केनत्थेन इधागतो.

१०२. इतो बहुतरा भोगा, अत्र मञ्ञे भविस्सरे;

इति एताय सञ्ञाय, पस्स मं ब्यसनं गतं.

१०३. चतुब्भि अट्ठज्झगमा, अट्ठाहिपि च [अट्ठाहि चापि (सी. स्या.), अट्ठाभि चापि (क.)] सोळस;

सोळसाहि च बात्तिंस, अत्रिच्छं चक्कमासदो;

इच्छाहतस्स पोसस्स, चक्कं भमति मत्थके.

१०४. उपरिविसाला दुप्पूरा, इच्छा विसटगामिनी [उपरि विसालं दुप्पूरं, इच्छाविसदगामिनी (सी.)];

ये च तं अनुगिज्झन्ति, ते होन्ति चक्कधारिनोति.

मित्तविन्दकजातकं नवमं.