३६८. तचसारजातकं (५-२-८)

९५. अमित्तहत्थत्थगता [हत्थत्तगता (कत्थचि, सी. निय्य)], तचसारसमप्पिता;

पसन्नमुखवण्णात्थ, कस्मा तुम्हे न सोचथ.

९६. न सोचनाय परिदेवनाय, अत्थोव लब्भो [अत्थो च लब्भा (सी. स्या.), अत्थोध लब्भा (अ. नि. ५.४८)] अपि अप्पकोपि;

सोचन्तमेनं दुखितं विदित्वा, पच्चत्थिका अत्तमना भवन्ति.

९७. यतो च खो पण्डितो आपदासु, न वेधती अत्थविनिच्छयञ्ञू;

पच्चत्थिकास्स [पच्चत्थिका ते (क.)] दुखिता भवन्ति, दिस्वा मुखं अविकारं पुराणं.

९८. जप्पेन मन्तेन सुभासितेन, अनुप्पदानेन पवेणिया वा;

यथा यथा यत्थ लभेथ अत्थं, तथा तथा तत्थ परक्कमेय्य.

९९. यतो च जानेय्य अलब्भनेय्यो, मया व [मया वा (स्या. क.)] अञ्ञेन वा एस अत्थो;

असोचमानो अधिवासयेय्य, कम्मं दळ्हं किन्ति करोमि दानीति.

तचसारजातकं अट्ठमं.