३६५. अहितुण्डिकजातकं (५-२-५)

८०. धुत्तोम्हि सम्म सुमुख, जूते अक्खपराजितो;

हरेहि [सेवेहि (पी.)] अम्बपक्कानि, वीरियं ते भक्खयामसे.

८१. अलिकं वत मं सम्म, अभूतेन पसंससि;

को ते सुतो वा दिट्ठो वा, सुमुखो नाम मक्कटो.

८२. अज्जापि मे तं मनसि [ते मं सरसि (क.)], यं मं त्वं अहितुण्डिक;

धञ्ञापणं पविसित्वा, मत्तो [मुत्तो (क.)] छातं हनासि मं.

८३. ताहं सरं दुक्खसेय्यं, अपि रज्जम्पि कारये;

नेवाहं याचितो दज्जं, तथा हि भयतज्जितो.

८४. यञ्च जञ्ञा कुले जातं, गब्भे तित्तं अमच्छरिं;

तेन सखिञ्च मित्तञ्च, धीरो सन्धातुमरहतीति.

अहितुण्डिकजातकं पञ्चमं.