३६६. गुम्बियजातकं (५-२-६)

८५. मधुवण्णं मधुरसं, मधुगन्धं विसं अहु;

गुम्बियो घासमेसानो, अरञ्ञे ओदही विसं.

८६. मधु इति मञ्ञमाना [मधूति मञ्ञमानाय (क.)], ये तं विसमखादिसुं [विसमसायिसुं (सी. स्या.)];

तेसं तं कटुकं आसि, मरणं तेनुपागमुं.

८७. ये च खो पटिसङ्खाय, विसं तं परिवज्जयुं;

ते आतुरेसु सुखिता, डय्हमानेसु निब्बुता.

८८. एवमेव मनुस्सेसु, विसं कामा समोहिता;

आमिसं बन्धनञ्चेतं, मच्चुवेसो [पच्चुवसो (सी. स्या.)] गुहासयो.

८९. एवमेव इमे कामे, आतुरा परिचारिके [परिचारके (क.)];

ये सदा परिवज्जेन्ति, सङ्गं लोके उपच्चगुन्ति.

गुम्बियजातकं छट्ठं.