३५०. देवतापञ्हजातकं (४-५-१०)
१९७. हन्ति हत्थेहि पादेहि, मुखञ्च परिसुम्भति;
स वे राज पियो होति, कं तेन त्वाभिपस्ससि [मभिपस्ससि (सी.)].
१९८. अक्कोसति यथाकामं, आगमञ्चस्स इच्छति;
स वे राज पियो होति, कं तेन त्वाभिपस्ससि.
१९९. अब्भक्खाति अभूतेन, अलिकेनाभिसारये;
स वे राज पियो होति, कं तेन त्वाभिपस्ससि.
२००. हरं अन्नञ्च पानञ्च, वत्थसेनासनानि च;
अञ्ञदत्थुहरा सन्ता, ते वे राज पिया होन्ति;
कं तेन त्वाभिपस्ससीति.
देवतापञ्हजातकं दसमं.
चूळकुणालवग्गो पञ्चमो.
तस्सुद्दानं –
नरानं असक्खिवसिम्हवरो, नीलियमग्गिवरञ्च पुन;
पुन रसायसकूटवरो, तथारञ्ञ सारथि हन्ति दसाति.
अथ वग्गुद्दानं –
कालिङ्गं [विवरं (बहूसु)] पुचिमन्दञ्च, कुटिदूसक कोकिला [कुटिदूसं बहुभाणकं (बहूसु)];
चूळकुणालवग्गो सो, पञ्चमो सुप्पकासितोति.
चतुक्कनिपातं निट्ठितं.