३५०. देवतापञ्हजातकं (४-५-१०)

१९७. हन्ति हत्थेहि पादेहि, मुखञ्च परिसुम्भति;

स वे राज पियो होति, कं तेन त्वाभिपस्ससि [मभिपस्ससि (सी.)].

१९८. अक्कोसति यथाकामं, आगमञ्चस्स इच्छति;

स वे राज पियो होति, कं तेन त्वाभिपस्ससि.

१९९. अब्भक्खाति अभूतेन, अलिकेनाभिसारये;

स वे राज पियो होति, कं तेन त्वाभिपस्ससि.

२००. हरं अन्नञ्च पानञ्च, वत्थसेनासनानि च;

अञ्ञदत्थुहरा सन्ता, ते वे राज पिया होन्ति;

कं तेन त्वाभिपस्ससीति.

देवतापञ्हजातकं दसमं.

चूळकुणालवग्गो पञ्चमो.

तस्सुद्दानं –

नरानं असक्खिवसिम्हवरो, नीलियमग्गिवरञ्च पुन;

पुन रसायसकूटवरो, तथारञ्ञ सारथि हन्ति दसाति.

अथ वग्गुद्दानं –

कालिङ्गं [विवरं (बहूसु)] पुचिमन्दञ्च, कुटिदूसक कोकिला [कुटिदूसं बहुभाणकं (बहूसु)];

चूळकुणालवग्गो सो, पञ्चमो सुप्पकासितोति.

चतुक्कनिपातं निट्ठितं.