५. चूळकुणालवग्गो

३४१. कण्डरीजातकं (४-५-१)

१६१. नरानमारामकरासु नारिसु, अनेकचित्तासु अनिग्गहासु च;

सब्बत्थ नापीतिकरापि [सब्ब’त्तना’पीतिकरापि (सी. स्या.)] चे सिया [सियुं (स्या.)], न विस्ससे तित्थसमा हि नारियो.

१६२. यं वे [यञ्च (स्या. क.)] दिस्वा कण्डरीकिन्नरानं [किन्नरकिन्नरीनं (स्या.), किन्नरीकिन्नरानं (क.)], सब्बित्थियो न रमन्ति अगारे;

तं तादिसं मच्चं चजित्वा भरिया, अञ्ञं दिस्वा पुरिसं पीठसप्पिं.

१६३. बकस्स च बावरिकस्स [पावारिकस्स (सी.)] रञ्ञो, अच्चन्तकामानुगतस्स भरिया;

अवाचरी [अच्चाचरि (स्या.), अनाचरि (क.)] पट्ठवसानुगस्स [बद्धवसानुगस्स (सी. स्या.), पत्तवसानुगतस्स (क.)], कं वापि इत्थी नातिचरे तदञ्ञं.

१६४. पिङ्गियानी सब्बलोकिस्सरस्स, रञ्ञो पिया ब्रह्मदत्तस्स भरिया;

अवाचरी पट्ठवसानुगस्स, तं वापि सा नाज्झगा कामकामिनीति.

कण्डरीजातकं [किन्नरीजातकं (क. सी. क.), कुण्डलिकजातकं (स्या.)] पठमं.

३४२. वानरजातकं (४-५-२)

१६५. असक्खिं वत अत्तानं, उद्धातुं उदका थलं;

न दानाहं पुन तुय्हं, वसं गच्छामि वारिज.

१६६. अलमेतेहि अम्बेहि, जम्बूहि पनसेहि च;

यानि पारं समुद्दस्स, वरं मय्हं उदुम्बरो.

१६७. यो च उप्पतितं अत्थं, न खिप्पमनुबुज्झति;

अमित्तवसमन्वेति, पच्छा च अनुतप्पति.

१६८. यो च उप्पतितं अत्थं, खिप्पमेव निबोधति;

मुच्चते सत्तुसम्बाधा, न च पच्छानुतप्पतीति.

वानरजातकं दुतियं.

३४३. कुन्तिनीजातकं (४-५-३)

१६९. अवसिम्ह तवागारे, निच्चं सक्कतपूजिता;

त्वमेव दानिमकरि, हन्द राज वजामहं.

१७०. यो वे कते पटिकते, किब्बिसे पटिकिब्बिसे;

एवं तं सम्मती वेरं, वस कुन्तिनि मागमा.

१७१. न कतस्स च कत्ता च, मेत्ति [मेत्ती (पी.), मित्ती (क.)] सन्धीयते पुन;

हदयं नानुजानाति, गच्छञ्ञेव रथेसभ.

१७२. कतस्स चेव कत्ता च, मेत्ति सन्धीयते पुन;

धीरानं नो च बालानं, वस कुन्तिनि मागमाति.

कुन्तिनीजातकं ततियं.

३४४. अम्बजातकं (४-५-४)

१७३. यो नीलियं मण्डयति, सण्डासेन विहञ्ञति;

तस्स सा वसमन्वेतु, या ते अम्बे अवाहरि.

१७४. वीसं वा पञ्चवीसं [पण्णुवीसं (क. सी. पी.)] वा, ऊनतिंसं व जातिया;

तादिसा पति मा लद्धा [पतिं मा लद्धा (पी.), पति मा’लत्थ (?)], या ते अम्बे अवाहरि.

१७५. दीघं गच्छतु अद्धानं, एकिका अभिसारिका;

सङ्केते पति मा अद्द [मा अद्दस (सी. पी.)], या ते अम्बे अवाहरि.

१७६. अलङ्कता सुवसना, मालिनी चन्दनुस्सदा;

एकिका सयने सेतु, या ते अम्बे अवाहरीति.

अम्बजातकं [अम्बचोरजातकं (क. सी. पी.)] चतुत्थं.

३४५. गजकुम्भजातकं (४-५-५)

१७७. वनं यदग्गि दहति, पावको कण्हवत्तनी;

कथं करोसि पचलक, एवं दन्धपरक्कमो.

१७८. बहूनि रुक्खछिद्दानि, पथब्या विवरानि च;

तानि चे नाभिसम्भोम, होति नो कालपरियायो.

१७९. यो दन्धकाले तरति, तरणीये च दन्धति;

सुक्खपण्णंव अक्कम्म, अत्थं भञ्जति अत्तनो.

१८०. यो दन्धकाले दन्धेति, तरणीये च तारयि;

ससीव रत्तिं विभजं, तस्सत्थो परिपूरतीति.

गजकुम्भजातकं पञ्चमं.

३४६. केसवजातकं (४-५-६)

१८१. मनुस्सिन्दं जहित्वान, सब्बकामसमिद्धिनं;

कथं नु भगवा केसी, कप्पस्स रमति अस्समे [रमतस्समे (क.)].

१८२. सादूनी [साधूनि (क. सी. स्या. क.)] रमणीयानि, सन्ति वक्खा मनोरमा;

सुभासितानि कप्पस्स, नारद रमयन्ति मं.

१८३. सालीनं ओदनं भुञ्जे, सुचिं मंसूपसेचनं;

कथं सामाकनीवारं, अलोणं छादयन्ति तं.

१८४. सादुं वा [असादुं (पी.)] यदि वासादुं, अप्पं वा यदि वा बहुं;

विस्सत्थो यत्थ भुञ्जेय्य, विस्सासपरमा रसाति.

केसवजातकं [केसीजातकं (क.)] छट्ठं.

३४७. अयकूटजातकं (४-५-७)

१८५. सब्बायसं कूटमतिप्पमाणं, पग्गय्ह यो [सो (पी.)] तिट्ठसि अन्तलिक्खे;

रक्खाय मे [मं (सी.)] त्वं विहितो नुसज्ज, उदाहु मे चेतयसे [वायमसे (सी. स्या.)] वधाय.

१८६. दूतो अहं राजिध रक्खसानं, वधाय तुय्हं पहितोहमस्मि;

इन्दो च तं रक्खति देवराजा, तेनुत्तमङ्गं न ते [न हि (क. सी. पी.), ते न (क.)] फालयामि.

१८७. सचे च मं रक्खति देवराजा, देवानमिन्दो मघवा सुजम्पति;

कामं पिसाचा विनदन्तु सब्बे, न सन्तसे रक्खसिया पजाय.

१८८. कामं कन्दन्तु [कन्तन्तु (क.), कण्डन्तु (स्या.)] कुम्भण्डा, सब्बे पंसुपिसाचका;

नालं पिसाचा युद्धाय, महती सा विभिंसिकाति [विभेसिकाति (स्या.), विहेसिकाति (पी.)].

अयकूटजातकं सत्तमं.

३४८. अरञ्ञजातकं (४-५-८)

१८९. अरञ्ञा गाममागम्म, किंसीलं किंवतं अहं;

पुरिसं तात सेवेय्यं, तं मे अक्खाहि पुच्छितो.

१९०. यो तं विस्सासये तात, विस्सासञ्च खमेय्य ते;

सुस्सूसी च तितिक्खी च, तं भजेहि इतो [तं भजेय्यासितो (क.)] गतो.

१९१. यस्स कायेन वाचाय, मनसा नत्थि दुक्कटं;

उरसीव पतिट्ठाय, तं भजेहि इतो गतो.

१९२. हलिद्दिरागं कपिचित्तं, पुरिसं रागविरागिनं;

तादिसं तात मा सेवि, निम्मनुस्सम्पि चे सियाति.

अरञ्ञजातकं अट्ठमं.

३४९. सन्धिभेदजातकं (४-५-९)

१९३. नेव इत्थीसु सामञ्ञं, नापि भक्खेसु सारथि;

अथस्स सन्धिभेदस्स, पस्स याव सुचिन्तितं.

१९४. असि तिक्खोव मंसम्हि, पेसुञ्ञं परिवत्तति;

यत्थूसभञ्च सीहञ्च, भक्खयन्ति मिगाधमा.

१९५. इमं सो सयनं सेति, यमिमं [ययिमं (सी. पी.), यिमं (क.)] पस्ससि सारथि;

यो वाचं सन्धिभेदस्स, पिसुणस्स निबोधति.

१९६. ते जना सुखमेधन्ति, नरा सग्गगतारिव;

ये वाचं सन्धिभेदस्स, नावबोधन्ति सारथीति.

सन्धिभेदजातकं नवमं.

३५०. देवतापञ्हजातकं (४-५-१०)

१९७. हन्ति हत्थेहि पादेहि, मुखञ्च परिसुम्भति;

स वे राज पियो होति, कं तेन त्वाभिपस्ससि [मभिपस्ससि (सी.)].

१९८. अक्कोसति यथाकामं, आगमञ्चस्स इच्छति;

स वे राज पियो होति, कं तेन त्वाभिपस्ससि.

१९९. अब्भक्खाति अभूतेन, अलिकेनाभिसारये;

स वे राज पियो होति, कं तेन त्वाभिपस्ससि.

२००. हरं अन्नञ्च पानञ्च, वत्थसेनासनानि च;

अञ्ञदत्थुहरा सन्ता, ते वे राज पिया होन्ति;

कं तेन त्वाभिपस्ससीति.

देवतापञ्हजातकं दसमं.

चूळकुणालवग्गो पञ्चमो.

तस्सुद्दानं –

नरानं असक्खिवसिम्हवरो, नीलियमग्गिवरञ्च पुन;

पुन रसायसकूटवरो, तथारञ्ञ सारथि हन्ति दसाति.

अथ वग्गुद्दानं –

कालिङ्गं [विवरं (बहूसु)] पुचिमन्दञ्च, कुटिदूसक कोकिला [कुटिदूसं बहुभाणकं (बहूसु)];

चूळकुणालवग्गो सो, पञ्चमो सुप्पकासितोति.

चतुक्कनिपातं निट्ठितं.