५. चूळकुणालवग्गो
३४१. कण्डरीजातकं (४-५-१)
१६१. नरानमारामकरासु नारिसु, अनेकचित्तासु अनिग्गहासु च;
सब्बत्थ नापीतिकरापि [सब्ब’त्तना’पीतिकरापि (सी. स्या.)] चे सिया [सियुं (स्या.)], न विस्ससे तित्थसमा हि नारियो.
१६२. यं वे [यञ्च (स्या. क.)] दिस्वा कण्डरीकिन्नरानं [किन्नरकिन्नरीनं (स्या.), किन्नरीकिन्नरानं (क.)], सब्बित्थियो न रमन्ति अगारे;
तं तादिसं मच्चं चजित्वा भरिया, अञ्ञं दिस्वा पुरिसं पीठसप्पिं.
१६३. बकस्स च बावरिकस्स [पावारिकस्स (सी.)] रञ्ञो, अच्चन्तकामानुगतस्स भरिया;
अवाचरी [अच्चाचरि (स्या.), अनाचरि (क.)] पट्ठवसानुगस्स [बद्धवसानुगस्स (सी. स्या.), पत्तवसानुगतस्स (क.)], कं वापि इत्थी नातिचरे तदञ्ञं.
१६४. पिङ्गियानी सब्बलोकिस्सरस्स, रञ्ञो पिया ब्रह्मदत्तस्स भरिया;
अवाचरी पट्ठवसानुगस्स, तं वापि सा नाज्झगा कामकामिनीति.
कण्डरीजातकं [किन्नरीजातकं (क. सी. क.), कुण्डलिकजातकं (स्या.)] पठमं.
३४२. वानरजातकं (४-५-२)
१६५. असक्खिं वत अत्तानं, उद्धातुं उदका थलं;
न दानाहं पुन तुय्हं, वसं गच्छामि वारिज.
१६६. अलमेतेहि अम्बेहि, जम्बूहि पनसेहि च;
यानि पारं समुद्दस्स, वरं मय्हं उदुम्बरो.
१६७. यो च उप्पतितं अत्थं, न खिप्पमनुबुज्झति;
अमित्तवसमन्वेति, पच्छा च अनुतप्पति.
१६८. यो च उप्पतितं अत्थं, खिप्पमेव निबोधति;
मुच्चते सत्तुसम्बाधा, न च पच्छानुतप्पतीति.
वानरजातकं दुतियं.
३४३. कुन्तिनीजातकं (४-५-३)
१६९. अवसिम्ह तवागारे, निच्चं सक्कतपूजिता;
त्वमेव दानिमकरि, हन्द राज वजामहं.
१७०. यो वे कते पटिकते, किब्बिसे पटिकिब्बिसे;
एवं तं सम्मती वेरं, वस कुन्तिनि मागमा.
१७१. न कतस्स च कत्ता च, मेत्ति [मेत्ती (पी.), मित्ती (क.)] सन्धीयते पुन;
हदयं नानुजानाति, गच्छञ्ञेव रथेसभ.
१७२. कतस्स चेव कत्ता च, मेत्ति सन्धीयते पुन;
धीरानं नो च बालानं, वस कुन्तिनि मागमाति.
कुन्तिनीजातकं ततियं.
३४४. अम्बजातकं (४-५-४)
१७३. यो नीलियं मण्डयति, सण्डासेन विहञ्ञति;
तस्स सा वसमन्वेतु, या ते अम्बे अवाहरि.
१७४. वीसं वा पञ्चवीसं [पण्णुवीसं (क. सी. पी.)] वा, ऊनतिंसं व जातिया;
तादिसा पति मा लद्धा [पतिं मा लद्धा (पी.), पति मा’लत्थ (?)], या ते अम्बे अवाहरि.
१७५. दीघं गच्छतु अद्धानं, एकिका अभिसारिका;
सङ्केते पति मा अद्द [मा अद्दस (सी. पी.)], या ते अम्बे अवाहरि.
१७६. अलङ्कता सुवसना, मालिनी चन्दनुस्सदा;
एकिका सयने सेतु, या ते अम्बे अवाहरीति.
अम्बजातकं [अम्बचोरजातकं (क. सी. पी.)] चतुत्थं.
३४५. गजकुम्भजातकं (४-५-५)
१७७. वनं यदग्गि दहति, पावको कण्हवत्तनी;
कथं करोसि पचलक, एवं दन्धपरक्कमो.
१७८. बहूनि रुक्खछिद्दानि, पथब्या विवरानि च;
तानि चे नाभिसम्भोम, होति नो कालपरियायो.
१७९. यो दन्धकाले तरति, तरणीये च दन्धति;
सुक्खपण्णंव अक्कम्म, अत्थं भञ्जति अत्तनो.
१८०. यो दन्धकाले दन्धेति, तरणीये च तारयि;
ससीव रत्तिं विभजं, तस्सत्थो परिपूरतीति.
गजकुम्भजातकं पञ्चमं.
३४६. केसवजातकं (४-५-६)
१८१. मनुस्सिन्दं जहित्वान, सब्बकामसमिद्धिनं;
कथं नु भगवा केसी, कप्पस्स रमति अस्समे [रमतस्समे (क.)].
१८२. सादूनी [साधूनि (क. सी. स्या. क.)] रमणीयानि, सन्ति वक्खा मनोरमा;
सुभासितानि कप्पस्स, नारद रमयन्ति मं.
१८३. सालीनं ओदनं भुञ्जे, सुचिं मंसूपसेचनं;
कथं सामाकनीवारं, अलोणं छादयन्ति तं.
१८४. सादुं वा [असादुं (पी.)] यदि वासादुं, अप्पं वा यदि वा बहुं;
विस्सत्थो यत्थ भुञ्जेय्य, विस्सासपरमा रसाति.
केसवजातकं [केसीजातकं (क.)] छट्ठं.
३४७. अयकूटजातकं (४-५-७)
१८५. सब्बायसं कूटमतिप्पमाणं, पग्गय्ह यो [सो (पी.)] तिट्ठसि अन्तलिक्खे;
रक्खाय मे [मं (सी.)] त्वं विहितो नुसज्ज, उदाहु मे चेतयसे [वायमसे (सी. स्या.)] वधाय.
१८६. दूतो अहं राजिध रक्खसानं, वधाय तुय्हं पहितोहमस्मि;
इन्दो च तं रक्खति देवराजा, तेनुत्तमङ्गं न ते [न हि (क. सी. पी.), ते न (क.)] फालयामि.
१८७. सचे च मं रक्खति देवराजा, देवानमिन्दो मघवा सुजम्पति;
कामं पिसाचा विनदन्तु सब्बे, न सन्तसे रक्खसिया पजाय.
१८८. कामं कन्दन्तु [कन्तन्तु (क.), कण्डन्तु (स्या.)] कुम्भण्डा, सब्बे पंसुपिसाचका;
नालं पिसाचा युद्धाय, महती सा विभिंसिकाति [विभेसिकाति (स्या.), विहेसिकाति (पी.)].
अयकूटजातकं सत्तमं.
३४८. अरञ्ञजातकं (४-५-८)
१८९. अरञ्ञा गाममागम्म, किंसीलं किंवतं अहं;
पुरिसं तात सेवेय्यं, तं मे अक्खाहि पुच्छितो.
१९०. यो तं विस्सासये तात, विस्सासञ्च खमेय्य ते;
सुस्सूसी च तितिक्खी च, तं भजेहि इतो [तं भजेय्यासितो (क.)] गतो.
१९१. यस्स कायेन वाचाय, मनसा नत्थि दुक्कटं;
उरसीव पतिट्ठाय, तं भजेहि इतो गतो.
१९२. हलिद्दिरागं कपिचित्तं, पुरिसं रागविरागिनं;
तादिसं तात मा सेवि, निम्मनुस्सम्पि चे सियाति.
अरञ्ञजातकं अट्ठमं.
३४९. सन्धिभेदजातकं (४-५-९)
१९३. नेव इत्थीसु सामञ्ञं, नापि भक्खेसु सारथि;
अथस्स सन्धिभेदस्स, पस्स याव सुचिन्तितं.
१९४. असि तिक्खोव मंसम्हि, पेसुञ्ञं परिवत्तति;
यत्थूसभञ्च सीहञ्च, भक्खयन्ति मिगाधमा.
१९५. इमं सो सयनं सेति, यमिमं [ययिमं (सी. पी.), यिमं (क.)] पस्ससि सारथि;
यो वाचं सन्धिभेदस्स, पिसुणस्स निबोधति.
१९६. ते जना सुखमेधन्ति, नरा सग्गगतारिव;
ये वाचं सन्धिभेदस्स, नावबोधन्ति सारथीति.
सन्धिभेदजातकं नवमं.
३५०. देवतापञ्हजातकं (४-५-१०)
१९७. हन्ति हत्थेहि पादेहि, मुखञ्च परिसुम्भति;
स वे राज पियो होति, कं तेन त्वाभिपस्ससि [मभिपस्ससि (सी.)].
१९८. अक्कोसति यथाकामं, आगमञ्चस्स इच्छति;
स वे राज पियो होति, कं तेन त्वाभिपस्ससि.
१९९. अब्भक्खाति अभूतेन, अलिकेनाभिसारये;
स वे राज पियो होति, कं तेन त्वाभिपस्ससि.
२००. हरं अन्नञ्च पानञ्च, वत्थसेनासनानि च;
अञ्ञदत्थुहरा सन्ता, ते वे राज पिया होन्ति;
कं तेन त्वाभिपस्ससीति.
देवतापञ्हजातकं दसमं.
चूळकुणालवग्गो पञ्चमो.
तस्सुद्दानं –
नरानं असक्खिवसिम्हवरो, नीलियमग्गिवरञ्च पुन;
पुन रसायसकूटवरो, तथारञ्ञ सारथि हन्ति दसाति.
अथ वग्गुद्दानं –
कालिङ्गं [विवरं (बहूसु)] पुचिमन्दञ्च, कुटिदूसक कोकिला [कुटिदूसं बहुभाणकं (बहूसु)];
चूळकुणालवग्गो सो, पञ्चमो सुप्पकासितोति.
चतुक्कनिपातं निट्ठितं.