३४२. वानरजातकं (४-५-२)
१६५. असक्खिं वत अत्तानं, उद्धातुं उदका थलं;
न दानाहं पुन तुय्हं, वसं गच्छामि वारिज.
१६६. अलमेतेहि अम्बेहि, जम्बूहि पनसेहि च;
यानि पारं समुद्दस्स, वरं मय्हं उदुम्बरो.
१६७. यो च उप्पतितं अत्थं, न खिप्पमनुबुज्झति;
अमित्तवसमन्वेति, पच्छा च अनुतप्पति.
१६८. यो च उप्पतितं अत्थं, खिप्पमेव निबोधति;
मुच्चते सत्तुसम्बाधा, न च पच्छानुतप्पतीति.
वानरजातकं दुतियं.