३३२. रथलट्ठिजातकं (४-४-२)

१२५. अपि हन्त्वा हतो ब्रूति, जेत्वा जितोति भासति;

पुब्बवक्खायिनो [पुब्बमक्खायिनो (सी. स्या.)] राज, अञ्ञदत्थु [एकदत्थु (सी. पी.)] न सद्दहे.

१२६. तस्मा पण्डितजातियो, सुणेय्य इतरस्सपि;

उभिन्नं वचनं सुत्वा, यथा धम्मो तथा करे.

१२७. अलसो गिही कामभोगी न साधु, असञ्ञतो पब्बजितो न साधु;

राजा न साधु अनिसम्मकारी, यो पण्डितो कोधनो तं न साधु.

१२८. निसम्म खत्तियो कयिरा, नानिसम्म दिसम्पति;

निसम्मकारिनो राज [रञ्ञो (सी. स्या.)], यसो कित्ति च वड्ढतीति.

रथलट्ठिजातकं दुतियं.