३३२. रथलट्ठिजातकं (४-४-२)
१२५. अपि हन्त्वा हतो ब्रूति, जेत्वा जितोति भासति;
पुब्बवक्खायिनो [पुब्बमक्खायिनो (सी. स्या.)] राज, अञ्ञदत्थु [एकदत्थु (सी. पी.)] न सद्दहे.
१२६. तस्मा पण्डितजातियो, सुणेय्य इतरस्सपि;
उभिन्नं वचनं सुत्वा, यथा धम्मो तथा करे.
१२७. अलसो गिही कामभोगी न साधु, असञ्ञतो पब्बजितो न साधु;
राजा न साधु अनिसम्मकारी, यो पण्डितो कोधनो तं न साधु.
१२८. निसम्म खत्तियो कयिरा, नानिसम्म दिसम्पति;
निसम्मकारिनो राज [रञ्ञो (सी. स्या.)], यसो कित्ति च वड्ढतीति.
रथलट्ठिजातकं दुतियं.