३३३. पक्कगोधजातकं (४-४-३)

१२९. तदेव मे त्वं विदितो, वनमज्झे रथेसभ;

यस्स ते खग्गबद्धस्स, सन्नद्धस्स तिरीटिनो;

अस्सत्थदुमसाखाय, पक्का गोधा पलायथ.

१३०. नमे नमन्तस्स भजे भजन्तं, किच्चानुकुब्बस्स करेय्य किच्चं;

नानत्थकामस्स करेय्य अत्थं, असम्भजन्तम्पि न सम्भजेय्य.

१३१. चजे चजन्तं वनथं न कयिरा, अपेतचित्तेन न सम्भजेय्य;

दिजो दुमं खीणफलन्ति [फलंव (क. सी. स्या. क.), दुकनिपाते पुटभत्तजातकेन संसन्देतब्बं] ञत्वा, अञ्ञं समेक्खेय्य महा हि लोको.

१३२. सो ते करिस्सामि यथानुभावं, कतञ्ञुतं खत्तिये [खत्तियो (स्या. क.)] पेक्खमानो;

सब्बञ्च ते इस्सरियं ददामि, यस्सिच्छसी तस्स तुवं ददामीति.

पक्कगोधजातकं [गोधजातकं (सी. स्या. पी.)] ततियं.