३३१. कोकिलजातकं (४-४-१)

१२१. यो वे काले असम्पत्ते, अतिवेलं पभासति;

एवं सो निहतो सेति, कोकिलायिव अत्रजो.

१२२. न हि सत्थं सुनिसितं, विसं हलाहलामिव [हलाहलं इव (पी.)];

एवं निकट्ठे [निक्कड्ढे (स्या.), निकड्ढे (क.)] पातेति, वाचा दुब्भासिता यथा.

१२३. तस्मा काले अकाले वा [अकाले च (सी. स्या.)], वाचं रक्खेय्य पण्डितो;

नातिवेलं पभासेय्य, अपि अत्तसमम्हि वा.

१२४. यो च काले मितं भासे, मतिपुब्बो विचक्खणो;

सब्बे अमित्ते आदेति, सुपण्णो उरगामिवाति.

कोकिलजातकं [कोकालिकजातकं (सब्बत्थ)] पठमं.