३३०. सीलवीमंसजातकं (४-३-१०)

११७. सीलं किरेव कल्याणं, सीलं लोके अनुत्तरं;

पस्स घोरविसो नागो, सीलवाति न हञ्ञति.

११८. यावदेवस्सहू किञ्चि, तावदेव अखादिसुं;

सङ्गम्म कुलला लोके, न हिंसन्ति अकिञ्चनं.

११९. सुखं निरासा सुपति, आसा फलवती सुखा;

आसं निरासं कत्वान, सुखं सुपति पिङ्गला.

१२०. न समाधिपरो अत्थि, अस्मिं लोके परम्हि च;

न परं नापि अत्तानं, विहिंसति समाहितोति.

सीलवीमंसजातकं दसमं.

कुटिदूसकवग्गो ततियो.

तस्सुद्दानं –

समनुस्स -सदुद्दुभ-याचनको, अथ मेण्डवरुत्तम-गोधवरो;

अथ कायसकेपुक भोतीवरो, अथ राधसुसीलवरेन दसाति.