३२८. अननुसोचियजातकं (४-३-८)

१०९. बहूनं विज्जती भोती, तेहि मे किं भविस्सति;

तस्मा एतं न सोचामि, पियं सम्मिल्लहासिनिं.

११०. तं तं चे अनुसोचेय्य, यं यं तस्स न विज्जति;

अत्तानमनुसोचेय्य, सदा मच्चुवसं पतं.

१११. न हेव ठितं नासीनं, न सयानं न पद्धगुं [पत्थगुं (स्या.)];

याव ब्याति निमिसति, तत्रापि रसती [सरती (सी. स्या. पी.)] वयो.

११२. तत्थत्तनि वतप्पद्धे [वत पन्थे (स्या.), वत बन्धे (क.) वत + प-अद्धे = वतप्पद्धे], विनाभावे असंसये;

भूतं सेसं दयितब्बं, वीतं अननुसोचियन्ति [चवितं नानुसोचियन्ति (स्या.), मतन्तं नानुसोचियं (क.)].

अननुसोचियजातकं अट्ठमं.