३२६. कक्कारुजातकं (४-३-६)

१०१. कायेन यो नावहरे, वाचाय न मुसा भणे;

यसो लद्धा न मज्जेय्य, स वे कक्कारुमरहति.

१०२. धम्मेन वित्तमेसेय्य, न निकत्या धनं हरे;

भोगे लद्धा न मज्जेय्य, स वे कक्कारुमरहति.

१०३. यस्स चित्तं अहालिद्दं, सद्धा च अविरागिनी;

एको सादुं न भुञ्जेय्य, स वे कक्कारुमरहति.

१०४. सम्मुखा वा तिरोक्खा वा [परोक्खा वा (पी.), परम्मुखा (क.)], यो सन्ते न परिभासति;

यथावादी तथाकारी, स वे कक्कारुमरहतीति.

कक्कारुजातकं छट्ठं.