३१९. तित्तिरजातकं (४-२-९)

७३. सुसुखं वत जीवामि, लभामि चेव भुञ्जितुं;

परिपन्थेव तिट्ठामि, का नु भन्ते गती मम.

७४. मनो चे ते नप्पणमति, पक्खि पापस्स कम्मुनो;

अब्यावटस्स भद्रस्स, न पापमुपलिम्पति.

७५. ञातको नो निसिन्नोति, बहु आगच्छते जनो;

पटिच्च कम्मं फुसति, तस्मिं मे सङ्कते मनो.

७६. न पटिच्च कम्मं फुसति, मनो चे नप्पदुस्सति;

अप्पोस्सुक्कस्स भद्रस्स, न पापमुपलिम्पतीति.

तित्तिरजातकं नवमं.