३१९. तित्तिरजातकं (४-२-९)
७३. सुसुखं वत जीवामि, लभामि चेव भुञ्जितुं;
परिपन्थेव तिट्ठामि, का नु भन्ते गती मम.
७४. मनो चे ते नप्पणमति, पक्खि पापस्स कम्मुनो;
अब्यावटस्स भद्रस्स, न पापमुपलिम्पति.
७५. ञातको नो निसिन्नोति, बहु आगच्छते जनो;
पटिच्च कम्मं फुसति, तस्मिं मे सङ्कते मनो.
७६. न पटिच्च कम्मं फुसति, मनो चे नप्पदुस्सति;
अप्पोस्सुक्कस्स भद्रस्स, न पापमुपलिम्पतीति.
तित्तिरजातकं नवमं.