२. पुचिमन्दवग्गो

३११. पुचिमन्दजातकं (४-२-१)

४१. उट्ठेहि चोर किं सेसि, को अत्थो सुपनेन [सुपितेन (सी.), सुपिनेन (पी. क.)] ते;

मा तं गहेसुं [गण्हेय्युं (क.)] राजानो, गामे किब्बिसकारकं.

४२. यं नु [नून (स्या.)] चोरं गहेस्सन्ति, गामे किब्बिसकारकं;

किं तत्थ पुचिमन्दस्स, वने जातस्स तिट्ठतो.

४३. न त्वं अस्सत्थ जानासि, मम चोरस्स चन्तरं;

चोरं गहेत्वा राजानो, गामे किब्बिसकारकं;

अप्पेन्ति [अच्चेन्ति (स्या.)] निम्बसूलस्मिं, तस्मिं मे सङ्कते मनो.

४४. सङ्केय्य सङ्कितब्बानि, रक्खेय्यानागतं भयं;

अनागतभया धीरो, उभो लोके अवेक्खतीति.

पुचिमन्दजातकं पठमं.

३१२. कस्सपमन्दियजातकं (४-२-२)

४५. अपि कस्सप मन्दिया, युवा सपति हन्ति [सम्पटिहन्ति (क.)] वा;

सब्बं तं खमते धीरो, पण्डितो तं तितिक्खति.

४६. सचेपि सन्तो विवदन्ति, खिप्पं सन्धीयरे पुन;

बाला पत्ताव भिज्जन्ति, न ते समथमज्झगू.

४७. एते भिय्यो समायन्ति, सन्धि तेसं न जीरति;

यो चाधिपन्नं जानाति, यो च जानाति देसनं.

४८. एसो हि उत्तरितरो, भारवहो धुरद्धरो;

यो परेसाधिपन्नानं, सयं सन्धातुमरहतीति.

कस्सपमन्दियजातकं दुतियं.

३१३. खन्तीवादीजातकं (४-२-३)

४९. यो ते हत्थे च पादे च, कण्णनासञ्च छेदयि;

तस्स कुज्झ महावीर, मा रट्ठं विनसा [विनस्स (क. सी. स्या. क.)] इदं.

५०. यो मे हत्थे च पादे च, कण्णनासञ्च छेदयि;

चिरं जीवतु सो राजा, न हि कुज्झन्ति मादिसा.

५१. अहू अतीतमद्धानं [अहु अतीतमद्धाने (स्या. पी. क.)], समणो खन्तिदीपनो;

तं खन्तियायेव ठितं, कासिराजा अछेदयि.

५२. तस्स कम्म [कम्मस्स (सी. पी.)] फरुसस्स, विपाको कटुको अहु;

यं कासिराजा वेदेसि, निरयम्हि समप्पितोति.

खन्तीवादीजातकं ततियं.

३१४. लोहकुम्भिजातकं (४-२-४)

५३. दुज्जीवितमजीविम्ह, ये सन्ते [येसं नो (स्या. क.)] न ददम्हसे;

विज्जमानेसु भोगेसु, दीपं नाकम्ह अत्तनो.

५४. सट्ठि [सट्ठिं (स्या.)] वस्ससहस्सानि, परिपुण्णानि सब्बसो;

निरये पच्चमानानं, कदा अन्तो भविस्सति.

५५. नत्थि अन्तो कुतो अन्तो, न अन्तो पटिदिस्सति;

तदा हि पकतं पापं, मम तुय्हञ्च मारिसा [मारिस (सी. स्या. पी.)].

५६. सोहं नून इतो गन्त्वा, योनिं लद्धान मानुसिं;

वदञ्ञू सीलसम्पन्नो, काहामि कुसलं बहुन्ति.

लोहकुम्भिजातकं चतुत्थं.

३१५. सब्बमंसलाभजातकं (४-२-५)

५७. फरुसा वत ते वाचा, मंसं [सम्म (पी. क.)] याचनको असि [चसि (पी.)];

किलोमसदिसी [किलोमस्स सदिसा (पी.)] वाचा, किलोमं सम्म दम्मि ते.

५८. अङ्गमेतं मनुस्सानं, भाता लोके पवुच्चति;

अङ्गस्स सदिसी वाचा [अङ्गस्सदिसी ते वाचा (क.)], अङ्गं सम्म ददामि ते.

५९. ताताति पुत्तो वदमानो, कम्पेति [सम्मेति (क.)] हदयं पितु;

हदयस्स सदिसी [हदयस्सदिसी (क.)] वाचा, हदयं सम्म दम्मि ते.

६०. यस्स गामे सखा नत्थि, यथारञ्ञं तथेव तं;

सब्बस्स सदिसी वाचा, सब्बं सम्म ददामि तेति.

सब्बमंसलाभजातकं [मंसजातकं (सी. स्या. पी.)] पञ्चमं.

३१६. ससपण्डितजातकं (४-२-६)

६१. सत्त मे रोहिता मच्छा, उदका थलमुब्भता;

इदं ब्राह्मण मे अत्थि, एतं भुत्वा वने वस.

६२. दुस्स मे खेत्तपालस्स, रत्तिभत्तं अपाभतं;

मंससूला च द्वे गोधा, एकञ्च दधिवारकं;

इदं ब्राह्मण मे अत्थि, एतं भुत्वा वने वस.

६३. अम्बपक्कं दकं [अम्बपक्कोदकं (सी. पी.)] सीतं, सीतच्छाया मनोरमा [सीतच्छायं मनोरमं (सी. स्या. पी.)];

इदं ब्राह्मण मे अत्थि, एतं भुत्वा वने वस.

६४. न ससस्स तिला अत्थि, न मुग्गा नपि तण्डुला;

इमिना अग्गिना पक्कं, ममं [मंसं (क.)] भुत्वा वने वसाति.

ससपण्डितजातकं छट्ठं.

३१७. मतरोदनजातकं (४-२-७)

६५. मतं मतं एव [मतमतमेव (सी. स्या. पी.)] रोदथ, न हि तं रोदथ यो मरिस्सति;

सब्बेपि [सब्बेव (सी. स्या. पी.)] सरीरधारिनो, अनुपुब्बेन जहन्ति जीवितं.

६६. देवमनुस्सा चतुप्पदा, पक्खिगणा उरगा च भोगिनो;

सम्हि [यम्हि (स्या.), अस्मिं (पी. क.)] सरीरे अनिस्सरा, रममानाव जहन्ति जीवितं.

६७. एवं चलितं असण्ठितं, सुखदुक्खं मनुजेस्वपेक्खिय;

कन्दितरुदितं निरत्थकं, किं वो सोकगणाभिकीररे.

६८. धुत्ता च सोण्डा [धुत्ता सोण्डा (सी.), धुत्ता सोण्डा च (स्या.)] अकता, बाला सूरा अयोगिनो [बाला सूरा वीरा अयोगिनो (पी.)];

धीरं मञ्ञन्ति बालोति, ये धम्मस्स अकोविदाति.

मतरोदनजातकं सत्तमं.

३१८. कणवेरजातकं (४-२-८)

६९. यं तं वसन्तसमये, कणवेरेसु भाणुसु;

सामं बाहाय पीळेसि, सा तं आरोग्यमब्रवि.

७०. अम्भो न किर सद्धेय्यं, यं वातो पब्बतं वहे;

पब्बतञ्चे वहे वातो, सब्बम्पि पथविं वहे;

यत्थ सामा कालकता [कालङ्कता (क.)], सा मं आरोग्यमब्रवि.

७१. न चेव सा कालकता, न च सा अञ्ञमिच्छति;

एकभत्तिकिनी [एकभत्ता किर (सी. स्या.), एकभत्तकिनी (पी.)] सामा, तमेव अभिकङ्खति.

७२. असन्थुतं मं चिरसन्थुतेन [असन्धतं मं चिरसन्धतेन (क.)], निमीनि सामा अधुवं धुवेन;

मयापि सामा निमिनेय्य अञ्ञं, इतो अहं दूरतरं गमिस्सन्ति.

कणवेरजातकं अट्ठमं.

३१९. तित्तिरजातकं (४-२-९)

७३. सुसुखं वत जीवामि, लभामि चेव भुञ्जितुं;

परिपन्थेव तिट्ठामि, का नु भन्ते गती मम.

७४. मनो चे ते नप्पणमति, पक्खि पापस्स कम्मुनो;

अब्यावटस्स भद्रस्स, न पापमुपलिम्पति.

७५. ञातको नो निसिन्नोति, बहु आगच्छते जनो;

पटिच्च कम्मं फुसति, तस्मिं मे सङ्कते मनो.

७६. न पटिच्च कम्मं फुसति, मनो चे नप्पदुस्सति;

अप्पोस्सुक्कस्स भद्रस्स, न पापमुपलिम्पतीति.

तित्तिरजातकं नवमं.

३२०. सुच्चजजातकं (४-२-१०)

७७. सुच्चजं वत नच्चजि, वाचाय अददं गिरिं;

किं हितस्स चजन्तस्स, वाचाय अदद पब्बतं.

७८. यञ्हि कयिरा तञ्हि वदे, यं न कयिरा न तं वदे;

अकरोन्तं भासमानं, परिजानन्ति पण्डिता.

७९. राजपुत्त नमो त्यत्थु, सच्चे धम्मे ठितो चसि;

यस्स ते ब्यसनं पत्तो, सच्चस्मिं रमते मनो.

८०. या दलिद्दी दलिद्दस्स, अड्ढा अड्ढस्स कित्तिम [कित्तिमा (सी. स्या. पी.)];

सा हिस्स परमा भरिया, सहिरञ्ञस्स इत्थियोति.

सुच्चजजातकं दसमं.

पुचिमन्दवग्गो दुतियो.

तस्सुद्दानं –

अथ चोर सकस्सप खन्तीवरो, दुज्जीवितता च वरा फरुसा;

अथ सस मतञ्च वसन्त सुखं, सुच्चजंवतनच्चजिना च दसाति.