३११. पुचिमन्दजातकं (४-२-१)
४१. उट्ठेहि चोर किं सेसि, को अत्थो सुपनेन [सुपितेन (सी.), सुपिनेन (पी. क.)] ते;
मा तं गहेसुं [गण्हेय्युं (क.)] राजानो, गामे किब्बिसकारकं.
४२. यं नु [नून (स्या.)] चोरं गहेस्सन्ति, गामे किब्बिसकारकं;
किं तत्थ पुचिमन्दस्स, वने जातस्स तिट्ठतो.
४३. न त्वं अस्सत्थ जानासि, मम चोरस्स चन्तरं;
चोरं गहेत्वा राजानो, गामे किब्बिसकारकं;
अप्पेन्ति [अच्चेन्ति (स्या.)] निम्बसूलस्मिं, तस्मिं मे सङ्कते मनो.
४४. सङ्केय्य सङ्कितब्बानि, रक्खेय्यानागतं भयं;
अनागतभया धीरो, उभो लोके अवेक्खतीति.
पुचिमन्दजातकं पठमं.