३१०. सेय्यजातकं (४-१-१०)

३७. ससमुद्दपरियायं, महिं सागरकुण्डलं;

न इच्छे सह निन्दाय, एवं सेय्य [सय्ह (सी. स्या. पी.)] विजानहि.

३८. धिरत्थु तं यसलाभं, धनलाभञ्च ब्राह्मण;

या वुत्ति विनिपातेन, अधम्मचरणेन वा.

३९. अपि चे पत्तमादाय, अनगारो परिब्बजे;

सायेव जीविका सेय्यो, या चाधम्मेन एसना.

४०. अपि चे पत्तमादाय, अनगारो परिब्बजे;

अञ्ञं अहिंसयं लोके, अपि रज्जेन तं वरन्ति.

सेय्यजातकं [सय्हजातकं (सी. स्या. पी.)] दसमं.

कालिङ्गवग्गो [विवरवग्गो (सी. पी.)] पठमो.

तस्सुद्दानं –

विवरञ्च अदेय्य समिद्धवरं, अथ दद्दर पापमहातिरहो;

अथ कोलि पलासवरञ्च कर, चरिमं ससमुद्दवरेन दसाति.