३१०. सेय्यजातकं (४-१-१०)
३७. ससमुद्दपरियायं, महिं सागरकुण्डलं;
न इच्छे सह निन्दाय, एवं सेय्य [सय्ह (सी. स्या. पी.)] विजानहि.
३८. धिरत्थु तं यसलाभं, धनलाभञ्च ब्राह्मण;
या वुत्ति विनिपातेन, अधम्मचरणेन वा.
३९. अपि चे पत्तमादाय, अनगारो परिब्बजे;
सायेव जीविका सेय्यो, या चाधम्मेन एसना.
४०. अपि चे पत्तमादाय, अनगारो परिब्बजे;
अञ्ञं अहिंसयं लोके, अपि रज्जेन तं वरन्ति.
सेय्यजातकं [सय्हजातकं (सी. स्या. पी.)] दसमं.
कालिङ्गवग्गो [विवरवग्गो (सी. पी.)] पठमो.
तस्सुद्दानं –
विवरञ्च अदेय्य समिद्धवरं, अथ दद्दर पापमहातिरहो;
अथ कोलि पलासवरञ्च कर, चरिमं ससमुद्दवरेन दसाति.