२९०. सीलवीमंसकजातकं (३-४-१०)
११८. सीलं किरेव कल्याणं, सीलं लोके अनुत्तरं;
पस्स घोरविसो नागो, सीलवाति न हञ्ञति.
११९. सोहं सीलं समादिस्सं, लोके अनुमतं सिवं;
अरियवुत्तिसमाचारो, येन वुच्चति सीलवा.
१२०. ञातीनञ्च पियो होति, मित्तेसु च विरोचति;
कायस्स भेदा सुगतिं, उपपज्जति सीलवाति.
सीलवीमंसकजातकं दसमं.
अब्भन्तरवग्गो चतुत्थो.
तस्सुद्दानं –
दुम कंसवरुत्तमब्यग्घमिगा, मणयो मणि सालुकमव्हयनो;
अनुसासनियोपि च मच्छवरो, मणिकुण्डलकेन किरेन दसाति.