२८७. लाभगरहजातकं (३-४-७)

१०९. नानुम्मत्तो नापिसुणो, नानटो नाकुतूहलो;

मूळ्हेसु लभते लाभं, एसा ते अनुसासनी.

११०. धिरत्थु तं यसलाभं, धनलाभञ्च ब्राह्मण;

या वुत्ति विनिपातेन, अधम्मचरणेन [अधम्मचरियाय (सी. स्या.)] वा.

१११. अपि चे पत्तमादाय, अनगारो परिब्बजे;

एसाव जीविका सेय्यो [सेय्या (सी. स्या. पी.)], या चाधम्मेन एसनाति.

लाभगरहजातकं सत्तमं.