२८१. अब्भन्तरजातकं (३-४-१)

९१. अब्भन्तरो नाम दुमो, यस्स दिब्यमिदं फलं;

भुत्वा दोहळिनी नारी, चक्कवत्तिं विजायति.

९२. त्वम्पि [त्वञ्च (सी. पी.), त्वं हि (क.)] भद्दे महेसीसि, सा चापि [चासि (सी. पी.)] पतिनो पिया;

आहरिस्सति ते राजा, इदं अब्भन्तरं फलं.

९३. भत्तुरत्थे परक्कन्तो, यं ठानमधिगच्छति;

सूरो अत्तपरिच्चागी, लभमानो भवामहन्ति.

अब्भन्तरजातकं पठमं.