२८२. सेय्यजातकं (३-४-२)

९४. सेय्यंसो सेय्यसो होति, यो सेय्यमुपसेवति;

एकेन सन्धिं कत्वान, सतं वज्झे [मच्चे (क.), बज्झे (क. अट्ठ.)] अमोचयिं.

९५. [कस्मा…पे… सग्गं न गच्छेय्य (कत्थचि)] तस्मा सब्बेन लोकेन, सन्धिं कत्वान एकतो [एकको (सी. स्या. पी.)];

पेच्च सग्गं निगच्छेय्य [कस्मा…पे… सग्गं न गच्छेय्य (कत्थचि)], इदं सुणाथ कासिया [कासयो (सी. पी.)].

९६. इदं वत्वा महाराजा, कंसो बाराणसिग्गहो;

धनुं कण्डञ्च [तूणिञ्च (सी. पी.)] निक्खिप्प, संयमं अज्झुपागमीति.

सेय्यजातकं दुतियं.