२००. साधुसीलजातकं (२-५-१०)

९९. सरीरदब्यं वुड्ढब्यं [वद्धब्यं (सी. पी.)], सोजच्चं साधुसीलियं;

ब्राह्मणं तेव पुच्छाम, कन्नु तेसं वनिम्हसे [वणिम्हसे (सी. पी.)].

१००. अत्थो अत्थि सरीरस्मिं, वुड्ढब्यस्स नमो करे;

अत्थो अत्थि सुजातस्मिं, सीलं अस्माक रुच्चतीति.

साधुसीलजातकं दसमं.

रुहकवग्गो पञ्चमो.

तस्सुद्दानं –

अपिरुहक रूपवती मुसलो, पवसन्ति सपञ्चमपोक्खरणी;

अथ मुत्तिमवाणिज उम्हयते, चिरआगत कोट्ठ सरीर दसाति.